SACRUM SEXUALE

BARON JULIUS EVOLA

ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΚΟΙ ΑΡΧΕΤΥΠΟΙ.

Η ΠΑΡΘΕΝΙΑ ΚΑΙ Η  ΓΥΜΝΟΤΗΣ.

Μετάφρασις. Αποστόλου Λαγού

Καθηγητού Γερμανικής Γλωσσομάθειας

Μέχρι τώρα παρατηρήσαμε την πρωτόλεια διπολικότητα των φύλων, της ανδρικής και θηλυκής Αρχής στην αφηρημένη και μεταφυσική ορολογία.Από αυτό το σημείο θα την αναδιφήσουμε συνοπτικά σε θεικές μορφές σε θεοφάνεια και κρατοφάνεια.Αυτές οι μορφές στις Παραδόσεις της Αρχαιότητος λειτουργούσαν ως Αρχές,ως πραγματικές υποστάσεις.Με αυτές πλησιάζουμε το υπαρξιακό επίπεδο και την συγκεκριμένη ανθρώπινη σεξουαλικότητα,που συνάπτεται με το νόημα του ιερού Μύθου, των ιεροπραξιών και των θεσμών.Αν θέλει κανείς στον χώρο της μυθολογίας να προβεί σε διαφοροποιητικούς χαρακτηρισμούς,πρέπει να διαθέτει την κριτική ικανότητα.

Ιστάμεθα ενώπιον ενός πλήθους σχημάτων πολυσήμαντου χαρακτήρα,που ως υπόστρωμα εδραιώνουν ιδιότυπες σημασίες,όχι μόνον στην πολυμέρεια των απόψεων,στις οποίες δύνανται να αναγνωριστούν και να ανακαλυφθούν,αλλά και λόγω ιστορικών συντελεστών,αυτές οι μορφές αποτελούν συνέπεια μίξεων,που προκαλούν μεταμορφώσεις και παραλλαγές σε μυθολογήματα και λατρευτικές εκδηλώσεις,σε διαφορετικές κουλτούρες,αλλά ενίοτε και στην Ιστορία του ίδιου πολιτιστικού κύκλου.

Σχετικά με την θηλυκή Αρχή,διαπιστώνουμε την ποικιλία των εικόνων της η των επιφανειών της στο περίγραμμα δύο βασικών τύπων,τους οποίους ονομάζουμε Αφροδισιακό και Δημητριακό.Οι δύο αυτές κατηγορίες αντιστοιχούν στον Αρχέτυπο της ερωμένης και στον Αρχέτυπο της μητέρας.Υπάγονται στην δυνητικότητα του θεικού,ουσία,ύλη,sakti,και στις δύο πτυχές της δυνάμεως του σε εναργή κατάσταση.Μίας δυνάμεως η οποία έχει λάβει μορφή από το αιώνιον, ανδρικόν στοιχείον,έγινε ζωή και από την οποία τροφοδοτείται η μορφή της.

Ο δημητριακός τύπος είναι ανιχνεύσιμος στην ευρωπαική αρχαιότητα ήδη από την παλαιολιθική εποχή,απαντάται και στην νεολιθική,σχηματοποιήθηκε στις προελληνικές μητρικές θεότητες.Εμφανίζεται πάλι στην μεσογειακή ζώνη ,από τα Πυρηναία ,από την κουλτούρα του Αιγαίου,μέχρι την Αίγυπτο και την Μεσοποταμία.Βρίσκεται και στην Ινδία, της προ Αρίων εποχής, μέχρι και την Πολυνησία.Βασικό πρόταγμα και πρόσημο του δημητριακού τύπου συνιστά το θέμα της γονιμότητος,ως νατουραλιστική έκφραση της Ιδέας της θεάς,που κατανοείται ως η ζωή και η ρίζα της ζωής.Απεικονίζεται στα άμορφα,στεατοπυγικά αγαλματίδια της παλαιολιθικής εποχής.

Εκτός της όψιμης αγνής μορφής της εξελληνισμένης Δήμητρας,ο τύπος αυτός ιχνηλατείται και σε αρχαιότερες γυμνές μορφές Θεοτήτων.Η δραστική απεικόνιση του επισημαίνεται  αργότερα σε μία θεά με αμέτρητα στήθη και σε γυμνές θηλυκές φιγούρες,οι οποίες στέκονται όρθιες η πλαγιασμένες με την πλάτη με ανοιχτά πόδια,με προφανή σκοπό την επίδειξη των γεννητικών τους οργάνων αλλά και γα να ακτινοβολήσουν το sacrum sexuale,την ιερά σεξουαλικότητα,στην διάσταση της μαγικής ενέργειας,mana,της γονιμότητας,της Genitrix,της αρχικής μητέρας.

Σε μερικούς πρωτόγονους λαούς, το ίδιο μοτίβο βρίσκει έντονη έκφραση στον γραμμικό σχεδιασμό των θηλυκών γεννητικών οργάνων,το ανάποδο τρίγωνο,με μία γραμμή στην κάτω γωνία,που παραπέμπει στο άνοιγμα της σχισμής της Vulva[εξωτερικά, θηλυκά, γεννητικά όργανα].Σύμβολο η Χρίσμα της μαγικής ισχύος,η οποία επιδρά γονιμοποιητικά αλλά ταυτόχρονα και απωθητικά, τρομακτικά,σε εκείνον που την πλησιάζει,αλλά δεν έχει δικαίωμα να την προσεγγίσει.Μία παρόμοια σημασία εντοπίζουμε και στην θηλυκή χειρονομία της ανασύρσεως των φορεμάτων και της επιδείξεως του γεννητικού οργάνου,μία χειρονομία συμβολίζουσα το νόημα της αποτροπής προσπελάσεως του.

Για παράδειγμα ,σύμφωνα με τον Μύθο,οι γυναίκες της Λυκίας με αυτήν την χειρονομία απέκρουσαν τα απειλητικά κύματα του Ποσειδώνος.Και στον ισλαμικό,πολιτιστικό κύκλο βλέπουμε, με αυτήν την συμβολική κίνηση ,με το ταυτόχρονο πέταγμα της μανδήλας,την θεά της Σελήνης al-Uzzas,να κρατά μακριά τον απεσταλμένο του Προφήτη Μωάμεθ,που ήθελε να αποκόψει το αφιερωμένο σε αυτήν δένδρο.

Η μεγάλη θηλυκή Θεά,Magna Mater Genitrix,είχε πολλά ονόματα που εκπροσωπούσαν την εικόνα της δημητριακής Αρχής,που αποτελούσε και μια πραγματική,σφοδρή δύναμη.Είναι η μητέρα γη.Είναι η ιρανική Ardvi,την οποία ο Ahura Mazda,ονομάζει..το ύδωρ του..μια ονομασία που σχετίζεται με ένα μυθικό ποτάμι που ρέει από πολύ ψηλά ,και από το οποίο εκπηγάζει το ύδωρ της ζωής,στην συμβολική γονιμοποιητική σημασία των γονίμων,ζωοποιών, ενεργειακών δυνάμεων.Εδώ τονίζεται η υγρή Αρχή ως στοιχειακή ουσία της Θεάς.Μία νεοπλατωνική ετυμολογία υπογραμμίζει έντονα έτερη άποψη αυτής της Αρχής,η οποία λαμβάνει το όνομα της φαινομενικής εκφάνσεως αυτής της Θεάς,της Ρέας,από το ρεί..ρέει..ροή.

Εξ αυτού παρατηρούμε ότι οι Θεές που ανήκουν στον δημητριακό τύπο,όπως η Ήρα από το Άργος,αλλά και εκείνες που υπάγονται στον αμαζονικό τύπο ,όπως η Παλλάδα Αθηνά,επανακτούν την παρθενία τους όταν αναβαπτίζονται στα νάματα ,στην αρχική τους ουσία,η οποία τις ανανεώνει και αποκαθιστά την φύση τους.Από τα μυθολογήματα των μυστηρίων της Ήρας,μας παραδίδεται ότι η Θεά αποκτούσε πάντα την παρθενία της,όταν αναβαπτίζονταν τελετουργικά στα ύδατα της πηγής του Κάναθου.

Να φέρουμε στην μνήμη μας την ρωμαική λατρεία της Vesta,που ετελείτο σε τρεχούμενα ύδατα η σε πηγές υδάτων.Μόνον αυτά τα ύδατα απεκαλούντο ζωντανά ύδατα σε καθαρτικές ιεροπραξίες,τις οποίες τελούσαν οι Vestalinnen..Ιέρειες της Vesta,της Εστίας.Και από την ινδική κουλτούρα αναφέρουμε το θέμα της Μεγάλης Θεάς,που έλαβε την ρευστή,ρέουσα μορφή της στον ποταμό Γάγκη,τα ιερά νερά του οποίου καθαρίζουν από κάθε αμαρτία.

Την υψηλότερη υπόσταση στον κόσμο τέτοιων μορφών τις συναντάμε εκεί ,όπου η Μεγάλη Θεά,όμοια της της Γαίας του Ησίοδου,εμφανίζεται να γεννά χωρίς συμμετοχή άνδρα η να γεννά γονιμοποιημένη από τον ίδιο της τον γιό,ο οποίος είναι και ερωμένος της.Είναι ο σύντροφος της,αλλά η ίδια τον έφερε στην ζωή,παίζει έναν κατώτερο ρόλο ως εκτελεστικό εργαλείο και περιγράφεται συχνά ως ευάλωτο ον, που πεθαίνει και αναγεννιέται χάριν της Θεάς,μητέρας και ερωμένης του.[Τammuz,Attis έναντι της Ρέας Κυβέλης και της Isthar].To νόημα είναι σαφές.Στην Θεά βρίσκεται η Αρχή και η πηγή της ζωής.

Κινούμαστε ήδη σε μία διαχωριστική γραμμή εκείνων των διασπάσεων αλλά και των απολυτοποιήσεων,που οδηγούν στην δημητριακή Γυναικοκρατία.Αυτό δεν σημαίνει την κοινωνική κυριαρχία της γυναίκας,αλλά κυρίως την δεσποτεία όλων των στοιχείων της Θεάς,που είναι εξαρτημένα από την μητρική της ιδιότητα.Η κατευθυνόμαστε  σε εκείνες τις υπελίξεις,τις οποίες μνημονεύσαμε στην Ιδέα της χθονίου,τελλουρικής..Αθανασίας,της Αθανασίας δια της μητρότητας.Στο πλαίσιο αυτών των απολυτοποιήσεων μπορεί η θηλυκή ,προσδεδεμένη στην Γη,Αρχή να αποκτήσει την μορφή υψηλής επουρανίου θεότητος,της Magna Mater Deorum.

Την παραπάνω μετάλλαξη την παρατηρούμε στην αιγυπτιακή Θεά Isis,η οποία αρχικά ήταν τελλουρική θεότητα.Στο κοσμολογικό,νατουραλιστικό συμβολισμό παρουσιάζεται ως η μαύρη Θεά  της αρχαίας Αιγύπτου,μια θεά που βρέχεται και καρποδοτείται από τον ποταμό Νείλο,ο οποίος εκπροσωπεί την ανδρική Αρχή του Osiris.Έτσι η  Isis εισέρχεται στον ουράνιο Κόσμο ,γίνεται η.. Κυρία του Ουρανού,εκείνη που επιδαψιλεύει στον Ουρανό το φως,η Βασίλισσα όλων των θεών.

Με τον ίδιο τρόπο η ελαμιτική Θεά φέρει την τιάρα της κυριαρχικής εξουσίας,κρατά στα δεξιά της το δισκοπότηρο ,από το οποίο χαρίζει στους θνητούς το ζείδωρο και μεθυστικό ποτό και στο αριστερό της χέρι φορά το δαχτυλίδι,σύμβολο του αιωνίου κύκλου των γεννήσεων.Αν από την μορφή της θεάς Γης περάσουμε στο ειδικό σχήμα της σεληνιακής θέαινας,τότε διαφαίνεται μία νέα,σημασιολογική έκφραση .Η σελήνη είναι το αστέρι,το οποίο αλλάζει,σε σχέση με μια δύναμη,που επιδρά πάνω του,από την οποία ξεπηδά κάθε μεταβολή,κάθε μετασχηματισμός.Προφανώς αυτός ο συμβολισμός αντικαθρεπτίζει κατά κάποιον τρόπο την πραγματική φύση των υδάτων και της κοσμικής ύλης.

Ως νυχτερινό αστέρι η Σελήνη,ως Δέσποινα της Νυχτός,ως μεταβαλλόμενο,ασταθές στο σχήμα του άστρο συνδυάζεται με τον θηλυκό Αρχέτυπο της Θεότητος.Τοιουτοτρόπως το μισοφέγγαρο φαίνεται ως επιθετικός προσδιορισμός όχι μόνο της Αρτέμιδος,Diana,αλλά και της ιρανικής Ardvi,η οποία ,όπως προαναφέραμε συνιστά το..ύδωρ του Ahura Mazda.

Στις ινδικές μορφές της Μεγάλης Θεάς,στην Kali,Bhairavi,Karala και πρωτίστως στην Durga,πίσω από αυτό το όνομα κρύβονται οι διαφορετικές,φαινομενικές μορφές της Συζύγου η της sakti του Θεικού Ανδρικού, σε αυτές τις εκφάνσεις είναι πολύ πιθανό να εκφράζεται εντονότερα,δραστικότερα η αφροδισιακή Αρχή του πρωτογενούς θηλυκού και της διαβρωτικής,αρπαχτικής,εκστατικής και βαραθρώδους δυνάμεως της σεξουαλικότητας,σε αντιδιαστολή με την δημητριακή Αρχή της θηλυκότητας.

Στον μεσογειακό κόσμο υπήρχε κυρίως η θεά Isthar,η θεά του έρωτος,τα χαρακτηριστικά της οποίας διακρίνουμε και σε πολλές άλλες θεότητες,Mylitta,Astarte,Tanit,Aschera,Anaitis.Ένα βασικό ιδίωμα πρέπει να υπογραμμιστεί.Το όνομα Durga,η αντίστοιχη ,ινδική Θεά σημαίνει η άθικτη,η απλησίαστη,παράλληλα όμως είναι και η Θεά των οργιαστικών τελετών.

Στις προαναφερόμενες μεσογειακές θεότητες επισυνάπτεται και ο επιθετικός προσδιορισμός..η Παρθένος..Isthar είναι η Παρθένος,αλλά ταυτόχρονα σε αυτήν αποδίδεται και η ιδιότητα της..Μεγάλης Πόρνης..της Επουρανίου Πόρνης.Ως Παρθένος παρουσιάζεται και η Kali,ως Adya Kali.Mε τον ίδιο τρόπο ερμηνεύονται και αφροδισιακές θεές,που έχουν εραστές,ακόμα και Θεές,μητέρες, δημητριακού τύπου.Πόρνη,εταίρα,κοινή πάνδημη αποτελούν χαρακτηρισμούς στον κόσμο των πολιτισμών του Αιγαίου και της Ανατολής,που συνταιριάζονται με την αντίθετη σημασία της Παρθένου.

 Η Shing Moo,η μεγάλη Θεά,η κινεζική παρθένος μητέρα,είναι και η προστάτιδα της πορνείας.Στρεφόμαστε στην ισλαμική κουλτούρα.Και εκεί βρίσκουμε τις επουράνιες Houri,να προσδιορίζονται ως παρθένες,που παραμένουν εσαεί παρθένες,ακόμα και όταν τις απολαμβάνουν οι εκλεκτοί.Απομεινάρια αυτής της Ιδέας επισημαίνουμε και στον χριστιανικό δόγμα,σύμφωνα με το οποίο η Μαρία όχι μόνον συνέλαβε χωρίς να γονιμοποιηθεί από άνδρα,αλλά και μετά την γέννηση του Χριστού,παρέμεινε παρθένος.

Το βαθύτερο νόημα αυτού του συσχετισμού ,δεν έγινε αντιληπτό επαρκώς από εκείνους τους συγγραφείς, που ήθελαν να εξηγήσουν την  δυνατή,ενδεχόμενη χρήση του όρου ..παρθένος στην αρχαιότητα,όχι μόνον στην γυναίκα που δεν είχε σεξουαλική εμπειρία,αλλά και στην ανύπανδρη γυναίκα,που μπορεί να είχε ήδη σεξουαλική επαφή με άνδρα,αλλά ηρνείτο τα δεσμά και την καταπίεση του γάμου.

Πολύ περισσότερο ορθόν είναι ότι όρος αυτός αποδίδεται στην ικανότητα της αρχικής ύλης να προσλάβει κάθε σχήμα και να γονιμοποιηθεί από κάθε μορφή,χωρίς να εξαντλείται,χωρίς ποτέ να εξαναγκάζεται στην βαθύτερη ρίζα της, για την γονιμοποίηση.Με αυτόν τον εξηγηματικό τρόπο,θα πρέπει να κατανοηθεί ο όρος παρθενία,ως κάτι ανέφικτο,βαραθρώδες,διπλοπρόσωπο και αποκλίνων της..θεικής Γυναίκας.

Από αυτήν την άποψη ανακύπτει η ιδιότητα της Durga,η απλησίαστη..που σχετίζεται με το υδάτινο στοιχείο,το οποίο δύναται να συνυπάρχει με την καυτή και μαγική ιδιότητα της αφροδισιακής και εταιρικής τυπολογίας.Ανάλογα με την μορφή,που εδίδετο στις Σειρήνες,πού ερμηνεύονταν πότε ως παρθένες και πότε ως μάγισσες,το κάτω μέρος του σώματος τους,παρέμενε ιχθυόμορφο,ψυχρό..

Ένα παρόμοιο ιδίωμα χαρακτηρίζει από μία άποψη και τις θηλυκές Θεότητες του αμαζονικού τύπου,των οποίων η αγνότητα,η παρθενία στο σύνηθες νόημα ήταν συχνά προσθήκη οψιμότερων εποχών στην διαδικασία..ηθικοποιήσεως αρχαιοτέρων μορφών.Είναι γνωστό ότι θεά Άρτεμις και η Θεά Αθηνά,οι οποίες αναδείχθηκαν στον ελληνικό κόσμο ως παρθένες,στις προελληνικές,πελασγικές κουλτούρες ήταν θεότητες αμαζονικού τύπου.Σε αυτήν την συνάρτηση οι παρθενικές θεότητες, ακόμα και η Isthar που ήταν ταυτόχρονα Παρθένος αλλά και Πόρνη,μπορούσαν να απαρτίζουν ταυτόχρονα τις ιδιότητες της παρθένου αλλά και να εμφανίζονται ως θέαινες του πολέμου και της Νίκης[Venus Victrix,Isthar η Κυρίαρχος των όπλων,η Δικαστής των μαχών].

Είναι σημαντικό πρωταρχικά να τονίσουμε την διπλή σημασία αυτών των θεικών μοτίβων,τα οποία επικαλούνταν οι άνθρωποι,ως ακολούθως..

..Εσύ είσαι ισχυρή,Κυρίαρχη της Νίκης.Εσυ μπορείς να διεγείρεις την εντονότερη επιθυμία μου..

Ο ερευνητής Przyluski κατανόησε εμβριθώς αυτήν την νοηματοδότηση,επισημαίνοντας  ότι η Μεγάλη Θεά,ήταν επίσης και η Θεά των πολεμικών συρράξεων,επειδή ο πόλεμος σε αυτήν την περίπτωση θεωρείται από την αποκλειστική σκοπιά του ολέθριου και καταστροφικού του χαρακτήρα.Σύμφωνα με αυτήν την αντίληψη, ακόμα και η Αφροδίτη λαμβάνει την ιδιότητα της πολεμικής Θεάς,Αφροδίτη η Αρεία,του Θεού Άρεως,με την εσωτερική απόχρωση της sackti.Στην αναφερθείσα εννοιοδοσία διαπλέκεται η σημασία της διττής δυνάμεως που συγκροτεί το ζευγάρι της ζωής και του θανάτου.

.

Η  Αstarte είναι η ακτινοβολούσα σεληνιακή Θεά,όμως το έτερον πρόσωπο της είναι η αβυσσαλέα μαύρη Θεά,Mater Tenebrarum,η υποχθόνια Εκάτη.[Και η παρθένος Άρτεμις ελάμβανε ευκαιριακά την όψη της Εκάτης].Η Juno του κάτω κόσμου,Domina Ditis,Isthar και η Kali ,η τρομερή μητέρα,όλες αυτές οι μορφές αποτελούν αρχέτυπα,όπως και οι πολεμοπρεπείς,παρθένες Θεές της βορείου γερμανικής μυθολογίας,οι Walkueren και οι ιρανικές Fravashi.

Oι άνδρες προσπαθούν να επικαλεστούν την Θεά,να την ενεργοποιήσουν για να κινητοποιήσουν την θανατηφόρα δύναμη της, προς την καταστροφή των εχθρών.Εν συνεχεία η Θεά οικειοποιείται τα πολεμικά γνωρίσματα,ως Πρόμαχος με τα λιοντάρια,το ακόντιο και το τόξο.Μόλις αυτή η θεική δύναμη οδηγήσει στην Νίκη,εμφανίζεται η Παρθένος ως Θεά της Νίκης.Με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί και η μαύρη Παρθένος,krishma kumari,επικαλούμενη ως Θεά,η οποία κατοχυρώνει την Νίκη.

Σε ότι αφορά την δαιμονική πτυχή αυτού του ερμηνευτικού συγκροτήματος θηλυκών θεοτήτων,είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ότι στην ρωμαική devotio,σε μία σκοτεινή τελετουργία,στην οποία ο Αρχηγός του Στρατού ,προσφέρονταν εθελοντικά ως θυσία στις δυνάμεις του κάτω Κόσμου,για να τις κινητοποιήσει και να τις στρέψει κατά του εχθρού,επικαλούνταν τον Θεό Mars,Άρη ,τις φωτεινές θεότητες αλλά και την Bellona,η οποία ήταν πολεμική Θεά στο προμνημονευόμενο νόημα.

Η Bellona αναφέρεται από αρχαίους Συγγραφείς,ως μία μορφή της Μεγάλης Θεάς.Στο ίδιο πλέγμα παραθέτουμε και την αιγυπτιακή Sekhmet,μία γυμνή πολεμική Θέαινα με μορφή λιονταριού,η οποία ενασμενίζονταν σε αιματηρές θυσίες και προσφέρονταν ως πραγματική,ζωντανή Γυναίκα στους Νικητές των μαχών.

Η μεταφορά της οντολογικής Durga-διαστάσεως της θρησκευτικής θηλυκότητας στο ηθικό επίπεδο σμίγει θεαματικά με την φρικτή βαναυσότητα.Αυτό το στοιχείο της απύθμενης ωμότητας διακρίνεται έντονα σε διαφορετικά μυθολογήματα,τα οποία σχηματίστηκαν πέριξ τέτοιων μορφών.Η θηλυκή Θεά χαίρεται και απολαμβάνει ασμένως το αίμα και τον θάνατο.Είναι εμφανές στην ινδική Kali.Αλλά και σε πολλές περιοχές της αρχαίας Ελλάδος,στην Σπάρτη,στην Βραυρώνα και αλλαχού σε παλαιότερες εποχές προσφέρονταν ανθρώπινες θυσίες στην θεική Παρθένο,στην Ορθίαν Αρτέμιδα,ονομαζόμενη επίσης Άρτεμις Ταυρίδα.Από το χρονικό σημείο,που σταμάτησαν οι ανθρωποθυσίες,παρέμειναν τα ίχνη τους στις ιεροπρακτικές διαμαστιγώσεις στην Σπάρτη,στην διάρκεια της εορτής της Αρτέμιδος.Το αίμα των εφήβων της Σπάρτης έβρεχε τον βωμό της.Η Παρθένος Θεά αγαπούσε  και ποθούσε το αίμα.

Σε άλλες ελληνικές πόλεις οι λάτρες της Θεάς Δήμητρας αλληλομαστιγώνονταν τελετουργικά.Η εορτή της Κυβέλης,η οποία ενέπνευσε και την λατρεία της Μεγάλης Θεάς στην Ρώμη,ετελείτο από τις 15 μέχρι και στις 27 Μαρτίου.Η τελευταία ημέρα καταγράφονταν στο ημερολόγιο,ως ημέρα του  αίματος,dies sanguinis.Σε εκείνη την ημέρα οι ιερείς της Θεάς αυτομαστιγώνονταν και ταυτόχρονα κραύγαζαν, με συνοδεία αυλών και τυμπάνων.Επίσης υπήρχε η δοξασία ότι ύστερα από την νυχτερινή αγρυπνία οι μεμυημένοι ενώνονταν σαρκικά με την Θεά.Στην ίδια ερμηνευτική γραμμή υπάγεται και το γεγονός αιματηρών θυσιών,σε τελετές των Γαλατών,τις οποίες εκτελούσαν Ιέρειες.Παρομοίως και στην προκολομβιανή Αμερική.

Οι Vestalinnen,οι ιερές Παρθένες των Ρωμαίων,οι φύλακες του ιερού πυρός,που συμβόλιζε την ζωή,επιδίδονταν σε τελετές και έριχναν στον ποταμό Τίβερη εικοσιτέσσερα συμβολικά ομοιώματα ανθρώπων,Υπάρχει σχετικώς η πολύ σοβαρή άποψη ότι αρχικά θυσίαζαν ισάριθμους ανθρώπους.

Τώρα θα παρατηρήσουμε το σημασιολογικό βρίθος της γύμνιας της θεικής Γυναίκας στην Durga-άποψη της θηλυκότητας,σε αντιδιαστολή με το νόημα της γύμνιας του μητρικού,δημητριακού Αρχετύπου,που εκπροσωπεί την Αρχή της γονιμότητας.Πρόκειται για την αφροδισιακή,ολική,βαραθρώδη γύμνια,την εντυπωσιακότερη,συμβολική,τελετουργική έκφραση της οποίας,συναντάμε σε έναν ιεροπρακτικό χορό,τον χορό των επτά πέπλων.Η διδασκαλία των Μυστηρίων γνώριζε τον συμβολισμό της μεταβατικής διαδρομής μέσα από επτά,πλανητικές σφαίρες,όπου ο τελών το μυστήριο,αποδεσμεύονταν σταδιακά από τις διαφορετικές,περιοριστικές εξαρτήσεις τους,ενώ παράλληλα έριχνε και τα ,ανάλογα προς αυτές, ενδύματα του μέχρις ότου έφτανε στην κατάσταση της ολικής γύμνιας,στην γύμνια του απολύτου Είναι του.Και αυτό το κατόρθωνε,όταν υπερέβαινε και τις επτά,πλανητικές,συμβολικές σφαίρες.

Ο Πλωτίνος ομιλεί για εκείνους,οι οποίοι εισέρχονται σταδιακά στα ιερά μυστήρια, αποβάλλουν τα ρούχα και συνεχίζουν γυμνοί .Στον ισλαμικό Σουφισμό γίνεται λόγος για το tamzig,για το σχίσιμο των ενδυμάτων στην διάρκεια της εκστάσεως.Σε έναν τομέα αντιθέτου κατευθύνσεως,στην..Φύση υπάρχει ένα αντίστοιχο γεγονός στην απογύμνωση της θηλυκής δυνητικότητος από κάθε μορφή και σχήμα,μέχρι να περάσει στην αρχική της κατάσταση,στην πρωτόλεια..παρθενική ,στην προυπάρχουσα και υπερέχουσα , όλων των μορφών και φαινομένων της, ουσία.Αυτό συμβολίζεται όταν η γυναίκα στον ιερό χορό απογυμνώνεται απελευθερωτικά και από τα επτά πέπλα και τελικά επιδεικνύει την γύμνια της.

Αυτό το φαινόμενο όμως είναι αντίθετο από την ουράνια γύμνια,σχετίζεται μόνον με την θηλυκή γύμνια,η οποία μπορεί να επιδράσει και με καταστροφικό τρόπο.Η θέαση της γυμνής Αρτέμιδος σκοτώνει τον Ακταίωνα.[Η αλώβητη και θανατηφόρα Άρτεμις].Το βλέμμα της γυμνής Αθηνάς  τυφλώνει τον μάντη Τειρεσία.Ως τελετουργικό απομεινάρι όλων αυτών βρίσκουμε στην απαγόρευση, στο tabu του γυμνού, σε μερικούς μύθους,σε ήθη και έθιμα ακόμα και σε πρωτόγονους λαούς.

Εν τούτοις,στα αρχαία ελληνικά Μυστήρια, το κοίταγμα των εικόνων,των παραστάσεων του απολύτως γυμνού αποτελούσε τον υψηλότερο βαθμό της μυήσεως,η περίφημη εποπτεία.Το ίδιο φαινόμενο επισημαίνουμε  σε έναν άλλο χώρο της ιεράς θηλυκότητας,στην ταντρική,tantrische, σεξουαλική,μυστικιστική τελετουργία..

Η ολόγυμνη γυναίκα που  ενσαρκώνει την ιδιότητα,praktri,του θεικού θηλυκού και της πρωτογενούς ουσίας του,η οποία μένει κρυπτοφανής σε αμέτρητες μορφές του Κόσμου των Φαινομένων,εκφράζει την ίδια στιγμή και τον απεγκλωβισμό της  από κάθε σχήμα,από κάθε φραγμό,την επιστροφή στην..παρθενική,βαραθρώδη,πρωτόλεια κατάσταση.Σε αυτήν την σεξουαλική, ταντρική τελετή η γύμνια της γυναίκας περνά σε διάφορα στάδια και αναβαθμούς.Η ιεροπρακτική χρήση ,της εντελώς γυμνής γυναίκας επιφυλάσσεται μόνον σε ταντρικά μεμυημένο ανωτέρων επιπέδων,σαν να ήταν αποκλειστικά επιτρεπτικό σε αυτόν τον μύστη ,να αντικρύσει την θηλυκή άβυσσο,το βαραθρώδες της, να έχει ολόγυμνη την παρθένο ,να σμίξει σεξουαλικά μαζί της,χωρίς να διατρέξει  θανάσιμο κίνδυνο η να εκτραπεί σε βεβήλωση.

Είναι πολύ πιθανή η συνάρτηση του νοήματος παρομοίων σεξουαλικών,θρησκευτικών τελετών με την φαινομενικά παράδοξη σεξουαλική επαφή ενός Ασκητού με μία Πόρνη στην ινδική,παραδοσιακή εορτή της Mahavrata.Σαν να εκφράζει η Πόρνη,το βαθύτερο υπόστρωμα,την αρχική,απρόσβλητη ύλη της θηλυκότητας,πέραν πάσης μορφής.Και αντιστοίχως ο Ασκητής,σαν να ενσαρκώνει την ακεραία ουσία του μεταφυσικού, ανδρικού Είναι,το οποίο προσέγγισε με την αυστηρή πνευματική αυτοσυγκέντρωση και άσκηση.Τον ίδιο συμβολισμό ανακαλύπτουμε και σε ένα ερμητικό απόφθεγμα...Ο νυμφίος και η νυμφία,πριν πέσουν στην νυφική κλίνη,αποβάλλουν τα ενδύματα,εφόσον επιδοθούν σε πλήρη καθαρμό..

Σε αυτές τις τελεστικές συσχετίσεις θα εντρυφήσουμε και σε άλλο μέρος της μελέτης μας.Στρέφουμε τώρα την επιμέλεια μας σε ένα ειδικό γνώρισμα των Θεοφανείων της Μεγάλης Θεάς,όπως παρουσιάζεται στην ινδική θεά Varunani,η οποία αργότερα εμφανίζεται με το όνομα Varuni η Sura,ως η Θεά του ουρανού,των υδάτων και των μεθυστικών ποτών.Ο όρος Varuni στην περιοχή Pali,προσδιορίζει η το ζαλιστικό ηδύποτο η μία μεθυσμένη ,μανιώδη γυναίκα.Varuni η Sura είναι η επική ..κόρη του Varunas,του ανδρικού,επουρανίου Θεού.[Είναι εμφανής η ετυμολογική συγγένεια της ελληνικής λέξεως ουρανός,με την σανσκριτική Varunas].Kόρη ,λοιπόν του επουρανίου ,ινδικού Θεού,η οποία προσφέρει χαρά και μεθυστική τέρψη στους Θεούς..

Στις Ινδίες η συνάφεια ανάμεσα στην Varuni και στα μεθυστικά ποτά είναι αναντίλεκτη.Σε μερικά κείμενα διαβάζουμε για την.. ρέουσα μορφή της Θεάς ,devi varuni,συνώνυμη με την πόση μεθυστικών ποτών.Το έτερον όνομα της Sura,αποδίδεται στα ινδικά έπη στην ίδια Θεά.Στο Ιράν ήταν μία από τις ονομασίες της Μεγάλης Θεάς.

Ακόμα και στο αυστηρό έπος Schankara η  θεά Varuni συνάπτεται με το μεθύσι,κρατά τα δισκοπότηρα η είναι και η ίδια μεθυσμένη.Σε αυτόν τον θεικό Αρχέτυπο παγιώνεται η διάσταση της θηλυκότητας ως η Αρχή και η Αιτία της μέθης.Αυτή η μέθη μπορεί να επιδράσει με δύο διαφορετικούς τρόπους.Με τον ποταπό,στοιχειακό,διονυσιακό άγριας μαιναδικής μορφής η με την ανωτέρα διάσταση της μεταμορφωτικής μέθης της πεφωτισμένης μετουσιώσεως.

Ο Χριστιανισμός ενσωμάτωσε την δεύτερη,παραπάνω σημασία,με συγκεχυμένο τρόπο στην μορφή της παρθένου Μαρίας,η οποία μεταρσιώνεται στην ημισέληνο η ίσταται επί του όφεως.Ο όφις στην εβραική,εσωτερική παράδοση καταγράφεται ως nahas,σύμβολο της στοιχειακής,κοσμικής επιθυμίας.Με αυτήν την ερμηνεία ενδεχομένως να σχετίζεται η διαχωριστική νοηματοροή,που διακρίνεται και στα αρχαία,μητρικά μυστήρια.Τα λεγόμενα μικρά μυστήρια ήταν αφιερωμένα στην Περσεφόνη του κάτω κόσμου,η οποία συνδέεται και με την Αφροδίτη.Αυτά τα μυστήρια ετελούντο στην αρχή του έτους,περίπου στην ίδια εποχή,όπου επέστρεφαν τα οργιαστικά,χθόνια,τελλουρικά μυστήρια.Τα μεγάλα ελευσίνια μυστήρια διοργανώνονταν το φθινόπωρο.

Με όλες αυτές τις αναφορές θυμόμαστε και την Θεά του Αιγαίου,την λατρεμένη Θεά των θαλασσών ,αλλά και την Stella Maris,στις διπλοσήμαντες εκδοχές της.Την Θεά που κατεβαίνει ουρανόθεν  αλλά και την Θεά,την προερχομένη από υποχθόνια στρώματα του κάτω κόσμου.Δηλαδή από την μία πλευρά την Θεά με τις περιστερές και από την έτερην ,την Θεά με τα φίδια και τους πάνθηρες.

Επισημαίνουμε ως τελικό σημείο την κοσμική,θηλυκή Ουσία η την Δυνητικότητα σε μία κατάσταση,στην οποία καθορίζεται από μία μορφή,μέσω της οποίας φράσσεται ο ρευστός,φευγαλέος,φρούδος χαρακτήρας της,και έτσι έχουμε την δημητριακή Αρχή στο σχήμα θηλυκών μορφών,οι οποίες εμφανίζονται ως..σύζυγοι Θεών σε μονογαμική σχέση.Η θηλυκή,κοσμική Ουσία δεν λαμβάνει χαρακτηριστικά παρθένου η πόρνης ,αλλά εκείνα της θεικής συζύγου,ως..σφραγισμένης πηγής.Η μεταφορά αυτού του θηλυκού Αρχετύπου σε ηθικό επίπεδο φέρει τα γνωρίσματα της αγνότητος,της αφοσιώσεως και της πίστεως,τα οποία όμως αποκρύπτουν την πρωτόλεια φύση της θηλυκής,κοσμικής Ουσίας..[Η Μεγάλη Θεά ως Ήρα].Αυτές οι οντολογικές καταστάσεις αντιστοιχούν στον Μύθο στα σεξουαλικά, θεικά ζευγάρια,στα οποία επικρατεί μία σχετική ισορροπία.

ΤΥΠΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΚΟΥ 

ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΜΥΘΟ

Επιθυμούμε να επιθεωρήσουμε τις τυπικές μορφές του Μύθου,στις οποίες ενσαρκώνεται η ανδρική Αρχή.Θα αναφερθούμε σε θεότητες που σε κάποιον βαθμό αντιστοιχούν στην θηλυκή Αρχή στην αφροδισιακή της άποψη,μετά σε εκείνην της Durga και τελικά στον μητρικό,δημητριακό τύπο.Ο J.J Bachofen έχει ήδη σχεδιάσει μία τέτοια μορφολογία,η οποία ουσιαστικά αφορμάται από μυθολογήματα της μεσογειακής αρχαιότητος περί της φιγούρας του Διονύσου,αναδυομένης από συνειρμούς  και συμπιλήματα συγκρητιστικών ρευμάτων,στο πυρήνα των οποίων υπάρχει κάτι βαθύτερο.

Πρωτίστως παρατηρούμε το κατώτερο όριο της ποσειδωνίου,τελλουρικής μορφής του ανδρικού Είναι.Σε αυτό το επίπεδο ο Διόνυσος συνδυάστηκε με τον Ποσειδώνα,τον Θεό των υδάτων η με τον Osiris στην σημασία του, ως παφλαστικού ποταμού ο οποίος περιβρέχει και γονιμοποιεί την Isis,την μαύρη Γη της Αιγύπτου.Σε μία υψηλότερη πτυχή ο Διόνυσος  συσχετίστηκε με τον Ήφαιστο,τον Θεό της υποχθονίου φωτιάς.Στην πρώτη από αυτές τις εκδοχές των μυθολογημάτων εντοπίζουμε την μετατόπιση του συμβολισμού των υδάτων,επειδή αυτά τώρα εκφράζουν την υγρά Αρχή της γεννήσεως σε συνάρτηση με την φαλλική αντίληψη του ανδρικού Είναι.Ο Θεός είναι το ανδρικό στοιχείον από την άποψη του γονιμοδότη της θηλυκής ουσίας,και κατά κάποιον τρόπον,υποταγμένος στην εξουσία της.

Η μετάβαση στον Θεό της υποχθονίου πυράς, δεν επιφέρει σημαντική στροφή διότι εξακολουθεί να παραμένει η χθόνια,άγρια,στοιχειακή πυρά,το αντίστοιχο της οποίας, συνιστά το αφροδισιακό,θηλυκό Είναι με την καθιερωμένη αστάθεια του.[Η Αφροδίτη ως άπιστη σύζυγος του Ηφαίστου]Ο Bachofen αναγνωρίζει μία  ανώτερη διάσταση του ανδρικού Είναι στο σημείο,όπου ο Διόνυσος συνδυάζεται πρώτα με τον Lunus, μετά με τον Ήλιο και εν συνεχεία με τον Απόλλωνα και αποκτά φωτεινή και ουράνια φύση.Αλλά ακόμα και όταν ο Διόνυσος στον Μύθο παραμένει συνοδευόμενος από θηλυκές μορφές,ανταύγειες του αρχετύπου της Μεγάλης Θεάς,με αυτόν τον τρόπο καταδεικνύεται ένα   γεγονός.Ο Διόνυσος αν και εμφανίζεται ηλιακός Θεός,δεν ερμηνεύεται ο Ήλιος ως εναργές,άσβεστο φως,αλλά ως ένα άστρο ,το οποίον πεθαίνει και ανασταίνεται.

Είναι γνωστός ο βασικός πυρήνας της ορφικής,διονυσιακής λατρείας,ενσωματωμένης στο πλαίσιο της θρησκείας της μητέρας.Η ίδια περίπτωση ανακύπτει για τον Attis και τον Tammuz,θνητοί, ανδρικοί Θεοί,τους οποίους ανασταίνει πάντα η αθάνατη Θεά[Στο πλευρό της Κυβέλης βρίσκουμε και τον Sabasius στην θέση του Attis,ο οποίος συχνά ταυτίζεται με τον Διόνυσο].

Με τον ίδιο τρόπο ο Ήλιος δύει και ανατέλλει,η λάμψη του δεν είναι ακόμα το σταθερό ,αφαιρετικό φως του καθαρού Είναι,της λαμπράς ,ολυμπίου Αρχής.

Η εξέλιξη της προηγουμένης σειράς προκαλεί την μετακίνηση σε ένα μυθικό σύστημα ,το οποίο υπερβαίνει την διονυσιοκεντρικότητα του.Το σημείο συνάψεως μπορεί να διακριθεί σε εκείνον τον Διόνυσο,τον εμφανιζόμενο ως εχθρό και νικητή των Αμαζόνων,όπως και στην προδοσία της Αφροδίτης,η οποία συνευρίσκεται με τον Θεό Άρη.Ακόμα και όταν ο Θεός του πολέμου,ο Άρης,ο ρωμαικός Mars,διατηρεί το επιθετικό,βλοσυρό,άγριο, ανδρικό Είναι,εν τούτοις εξωτερικεύει μία μετάβαση σε μορφές που δεν διακρίνονται πλέον από το φαλλικό,διονυσιακό,ανδρικό Είναι στην σκιά της σεξουαλικής ασυδοσίας,αλλά από καθαρότερα ηρωικές.

Ο ιδανικός τύπος,που ενσαρκώνει αυτό το ηρωικό,αρρενοπρεπές,ανδρικό Είναι,δεν είναι άλλος από τον δωρικό Ηρακλή,ο οποίος καταβάλλει τις Αμαζόνες,γίνεται πολέμιος της μητέρας του,της Ήρας,[όπως και ο ρωμαικός Hercules είναι εχθρός της Bona Dea]καταφέρνει να απολυτρωθεί από τα μητρικά δεσμά της ,μολονότι ιδιοποιείται την Αρχή της, λαμβάνοντας στον Όλυμπο, ως σύζυγο την Ήβη,την αιώνια νεότητα,εφόσον κατορθώνει να ανακαλύψει τον δρόμο προς τον κήπο των Εσπερίδων και να πάρει το χρυσό μήλο.Αυτό αποτελεί σύμβολο,συνδεδεμένο με την μητέρα και την ζωική δύναμή.Το χρυσό μήλο,το είχε παραδώσει η Γαία στην Ήρα.

Υψηλότερα και από τον Ηρακλή ,του οποίου οι άθλοι,τα ανδραγαθήματα, συμβολίζουν εν μέρει το αντιγυναικοκρατικό,ηρωικό, ανδρικό Είναι,ίστανται οι εικόνες και οι παραστάσεις του ασκητικού ,απολλώνιου,γαλήνιου,σώφρονος, ανδρικού Είναι.Σε αυτήν την περίπτωση διαπιστώνουμε τον σημασιολογικό δεσμό με τον ινδικό Schiwa,ιδίως στην ιδιότητα της λατρευτικής θεότητος του,όχι πιά ως μεταφυσικής Αρχής.Ο Schiwa,από την μία μεριά εξομοιώνεται στην αλεξανδρινή εποχή με τον Διόνυσο,διότι ήταν ο Θεός των οργιαστικών τελετών,αλλά από την έτερη μεριά λειτουργούσε και ίσχυε και ως Μέγας Ασκητής των κορυφών,ο οποίος ναι μεν είχε σύζυγο την Parvati,αλλά χωρίς να εξαρτάται από τα δεσμά της.

Ο Schiwa ως Ασκητής είχε κατατροπώσει συντριπτικά με μία αστραπή τον Kama,θεό του έρωτα,όταν αυτός προσπάθησε να διεγείρει,να ερεθίσει στον Ασκητή την επιθυμία,την ανάγκη,την στέρηση,την δίψα,όλες τις δυνάμεις ανδραποδισμού και εξαρτήσεως προς το θηλυκό.Σύμφωνα με τον  ινδικό Μύθο,ο Kama ανασταίνεται από τον Schiwa,κατόπιν παρακλήσεως θεοτήτων,όπως η Rati,οι οποίες όμως εκπροσωπούν αδέσμευτες και ελεύθερες από εξαρτήσεις μορφές της ερωτικής,βιωματικής εμπειρίας.

Εκτός της ασκητικής μαχητικότητας, το ανδρικό Είναι βρίσκει την χαρακτηριστικότερη μορφή στον Heruka,στον οποίο τα ιερά,ινδικά κείμενα αποδίδουν μία αυστηρή,άτεγκτη,μεγαλοπρεπή,ηρωική Ομορφιά,τρομακτικής ακτινοβολίας.Αυτός είναι ένας Θεός,γυμνός,φωτεινός,σκηπτροφόρος στο ινδικόν,θιβετικόν Πάνθεον.Σε αυτόν η ολική γύμνια χρωματίζεται με το νόημα της ουρανίου καθαρότητος και αφοπλιστικής απλότητος,σε αντιδιαστολή με την βαραθρώθη, θηλυκή γύμνια.Μία ουράνια ,αρρενοπρεπή γύμνια ιδιαιτέρως επικίνδυνη για την γυναίκα όταν την κοιτάξει.Εκείνη την στιγμή, για την γυναίκα ελλοχεύει ο κίνδυνος να χάσει για πάντα τον άνδρα,όταν τον αντικρύσει στην ηρωική,απλή γύμνια του.Ένα θέμα γνωστό στον ινδικό Μύθο.Σημειωτέον ότι ο Schiwa,διακρίνεται και από την ονομασία του..γυμνού..digambara.

Επιστρέφουμε στον ελληνικό θεματικό κύκλο.Το ανώτερο,ιδανικό σύνορο του ελληνικού πολιτισμού εφαπτόμενο με την φαινομενική μορφή του εναργούς ανδρικού Είναι, αποτελεί το απολλώνιο  πρότυπο,εννοούμενο  ως η ενσάρκωσις και η αποκορύφωσις του ολυμπίου Νοός,του ανέσπερου ουρανίου φωτός,εντελώς απελευθερωμένου από το χθόνιο,τελλουρικό στοιχείο αλλά και από οποιαδήποτε συνεξάρτηση από θηλυκές θεότητες, από πάσα επείσακτη μίξη η οποία καταγράφεται σε ορισμένες παρακμιακές εκδοχές της ιστορικής λατρευτικής του εκφράσεως..

Ο Απόλλων εμφανίζεται ως αυτοφυής και αμήτωρ Θεός της λαμπράς ,καθαρής μορφής,χωρίς μητέρα,γεννημένος από το ίδιο του,το Είναι,ένας δωρικός Θεός με ..γεωμετρική αρετή και δεινή ικανότητα,διότι το ανδρικόν στοιχείον συγκροτείται στον συστατικό  του πυρήνα από το καθορισμένο σχήμα της αρμονίας,σε αντιπαράθεση με το θηλυκόν, που απαρτίζεται και στελεχώνεται από το ακαθόριστο στοιχείον της ευεπίφορου σε διάφορες μεταποιήσεις και μεταπλάσεις ύλης.Το θηλυκόν συνιστά το ασύνορον ,το..άπειρον.

Ο Απόλλων στην δίκη του Ορέστη, σύμφωνα με τον Μύθο υπερασπίζεται μία Αρχή, αντίθετη στην Αρχή της μητρότητος άνευ συζύγου και του αφροδισιακού,θηλυκού Είναι,λέγοντας ότι ο ίδιος είναι ο πατήρ,ο οποίος γέννησε τον γιο και ότι η..μητέρα του γιου είναι μόνον η τροφός του.Αυτός είναι ο καθορισμός και η τελική αποσαφήνιση,η αμετάθετη επιβεβαίωση της  μεταφυσικής σχέσεως ανάμεσα στο αιώνιο Αρσενικό και στο αιώνιο Θηλυκό.Αλλά στο απολλώνιο σύμβολο υπάρχει και κάτι ακόμα..

Το ανδρικό Αρχέτυπο του τηλαυγούς Απόλλωνος θεμελιώνει την δύναμη προστασίας της ..ομαλούς Τάξεως μεταξύ της ανδρικής και θηλυκής Αρχής,μία δύναμις η οποία οδηγεί την ανδρογυνική δυάδα στην κοσμική υπερβατικότητα.

Αντιλαμβανόμαστε καταληκτικά τους διακριτούς αναβαθμούς των επιπέδων και των δυνητικοτήτων του ανδρικού Είναι,Mann-Sein.Από την χαμηλότερο στάδιο προς το ανώτερο..

..τελλουρικόν,φαλλικόν,

στυγνά, αμιγές διονυσιακό,

ηρωικόν,ασκητικόν,

και στην κορυφή της αξιομετρικής ιεραρχίας,το απολλώνιον η ολύμπιον.

Αυτή είναι η κλίμακα της διαφοροποιήσεως του ανδρικού στοιχείου,εκφραζόμενη  από βασικές μορφές Μυθολογημάτων,τις οποίες ιχνογραφούμε σε πλήθος παραλλαγών και εκδοχών σε διαφορετικές Παραδόσεις ,ως αντιθετικές αντιστοιχίες στον θηλυκό Κόσμο της τελλουρικής μητέρας,των δημητριακών Θεοτήτων,των αφροδισιακών θεικών μορφών και τελικά στον διπλοσήμαντο ,χαώδη,βαραθρώδη, αμαζονικό, ολέθριο τύπο των ..Παρθένων.

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ

ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ..

ΔΕΝ ΑΝΑΠΑΡΗΓΑΓΕ ΤΗΝ.. ΖΩΉ.

Αποτελεί εντυπωσιακή παραφωνία στην μοντέρνα εποχή της μηχανοκρατίας,της ψυχρής ύλης και της σκοτεινής Δεσποτείας της Μεγάλης Αυταπάτης των χειραγωγημένων αισθήσεων,η ύπαρξις εκλεπτυσμένων πλασμάτων υψηλής, Αριστοκρατικής υφής.Η κοινωνική κρεατομηχανή της αστικής,καπιταλιστικής υποκουλτούρας,απορρίπτει οποιονδήποτε άνθρωπο,ο οποίος συνειδητά δεν επιθυμεί να μεταβληθεί σε αναλώσιμο υλικό προς ικανοποίηση ενός εσμού εξουσιαστών κερδοσκόπων..

.

Όπως έγραφε ο Nietzsche, αυτός ο μέγας εικονοκλάστης και εμβριθής ψυχολόγος των στερνών σταδίων εξοβελισμού του παρηκμασμένου κόσμου..

..Ο τελευταίος Ανθρωπάκος έχει την ανάγκη της ζεστασιάς σε ένα κλουβί.Τρίβεται σε άλλους ανθρωπάκους για να χορτάσει ζέστη.Αλλά δεν μπορεί να ζεσταθεί.Ο ίδιος είναι ο πάγος του τίποτα.Ψάχνει να βρεί ασφάλεια στην ανασφάλεια των συγχρόνων του και ομοίων του.Αλλά δεν την βρίσκει..Τα μηδενικά,όσες φορές και αν προστεθούν δεν κάνουν ποτέ μία μονάδα..

Η.. μοντέρνα εποχή αποβάλλει και περιθωριοποιεί κάθε άνθρωπο,που δεν παράγει κέρδος,χρηματικά εφόδια,κωλόχαρτα χαρτονομισμάτων,τα οποία αναπαραγάγουν τον φαύλο κύκλο της τυραννικής τεμαχίσεως της ψυχής και της σάρκας.

Αποσκορακίζει και δαιμονοποιεί, αυτό το..ευλογημένο,νόμιμο σύστημα,το κράτος,οι εξουσία του,οι θεσμοί του,κάθε άνθρωπο,που δεν είναι πρόθυμος να φαλκιδεύσει,τα λίγα χρόνια της εγκόσμιας διαδρομής του,στην ανοιχτή και όζουσα χαβούζα της κυνηγεσίας του στυγνού καταναλωτισμού,της χρηματικής παγίδας,του χυδαίου,δανειστοκρατικού εγκλωβισμού στους ξέφρενους ρυθμούς ενός κατεστημένου θέσφατου,όπου κάποιοι ελάχιστοι ,αδίστακτοι μαζικοί επιβήτορες κερδίζουν,γλεντοκοπάν και κορδακίζονται,απολαμβάνοντας την απύθμενη αβελετερία και αυτοκτονική βλακεία των πλείστων.

Των ευνουχισμένων θυμάτων τους.Δικαίωμα απαραβίαστο της αντιλόπης να στήνεται μπροστά στο λιοντάρι.Και φυσικό δικαίωμα του λιονταριού να την κατασπαράξει,με δόσεις,η χωρίς δόσεις..

Είναι απλός τρόπος επιβιώσεως η επιλογής μεθόδου Θανάτου;

Το ..σύστημα δεν είναι αόρατο.

Είναι η ποταπή καθημερινότητα,στην οποία μας έχει συρρικνώσει.Είναι οι 24 ώρες ημέρας και νύχτας.

Είναι η..καλημέρα και η ..καληνύχτα..

Είναι αυτό ,που μας κατασκεύασε παιδιόθεν να..σκεπτόμαστε,να πιστεύουμε,να..ποθούμε,να ονειρευόμαστε..Είναι αυτό,το οποίο,ρέει στις φλέβες μας και στις ακρωτηριασμένες ίνες του πλαστικού εγκεφάλου μας.Τι είναι αυτό;.

Είναι το κάτουρο των εξουσιαστών μας,που κυλά στους φόβους μας.

Το..ευπρεπές αστικό καθεστώς,μας κρατά υποθηκευμένους ομήρους.Κρατούμενους σε ύπουλες φυλακές,σε υγρά,βελουδένια κελλιά,με ορθάνοιχτες θύρες..Και αυτά τα κάτεργα,τα κουβαλάμε μέσα μας,τα σέρνουμε σαν σιδερένιες σφαίρες στα πόδια μας,τα τρέφουμε με την δηλητηριασμένη αναπνοή μας.Το σύστημα είμαστε δυνητικώς..εμείς

.Τα σκεπάζουμε με άχυρα στο διάτρητο από ηλιθιότητα και δειλία απαλλοτριωμένο μυαλό μας..Αυτά τα κάτεργα.Αυτή η αθλιότητα.Αυτή η σαπίλα δεν είναι πιά η εξουσία..Είμαστε εμείς..οι εκατομμύρια κλώνοι της.

.

Ένα απέραντο Ψυχιατρείο με αμέτρητους θαλάμους διαμονής και πειραμάτων.Είναι ο κοινωνικός μας Βιότοπος.Ένα κλειστό Υδραγωγείο για πλήθη ιχθύων,τα οποία παρατηρούν έξωθεν οι ραδιούργοι Ιχθυοτρόφοι.Τα ψαράκια χτυπάνε τα κεφαλίδια τους,στον γυάλινο τείχο και νομίζουν ότι έτσι κάνουν Επανάσταση..

Όμως όταν σπάσει το γυαλί του μικρού Υδραγωγείου και ξεχυθεί το νερό,τα ψαράκια θα ψοφήσουν..Και αυτό το ξέρουν καλά...

Για αυτό είναι φρόνιμα..επιφανειακώς αξιοπρεπή και νομοταγή.Και όταν δεν τρώγονται μεταξύ τους,καταβροχθίζουν τον εαυτό τους.

Λένε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι γεννιούνται και πεθαίνουν ελεύθεροι.Είναι ψέμα..

Λένε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ίσοι στην ευτυχία.Είναι λάθος..Είναι ίσοι στην δυστυχία.Είναι άξιοι της δυστυχίας.

Λένε ότι το αύριο είναι πάντα καλύτερο από το σήμερα,και ακόμα καλύτερο από το χθες.Είναι ψευδαίσθηση.Το αύριο είναι πάντα ο κλέφτης,που εισέρχεται από το παράθυρο,όταν βρεί κλειστή την πόρτα..Γιατί και το αύριο,όπως και το σήμερα,όπως και το χθες,είναι ο Εαυτός τους.

Η βιολογική ,άκριτη αναπαραγωγή ανθρωπίνων κρεάτων,δεν διαιωνίζει τον Άνθρωπο,ανακυκλώνει το Κτήνος.

Στην σκοτεινή εποχή μας,μία εποχή μαζικού εξευτελισμού,απαξιώσεως της Φύσεως αλλά και των..ανθρωπόμορφων αποφώλιων πλασμάτων,που κρατά εδώ και χιλιάδες χρόνια,αλλά ίσως διαρκέσει άλλα τόσα,σε αυτήν την εποχή,την οποία ο Ησίοδος θα αποκαλούσε ..Σκουπιδένια,είθισται η Ελευθερία του αρχέγονου Κόσμου των Παραδόσεων,να φυλακίζεται σε κάποια κτίρια,που ονομάζονται αυθαιρέτως..τρελάδικα..

Και είναι..τρελάδικα...Διότι η μόνη Μορφή Ελευθερίας είναι η Τρέλα,σε ένα περιφραγμένο χώρο από ορατά και αόρατα ηλεκτροφόρα,θανατηφόρα συρματοπλέγματα,τα οποία ονομάζονται ..μοντέρνες,πολιτισμένες, αστικές κοινωνίες..

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΓΟΣ

                        ΚΥΝΗΓΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ!

     Έχει αρχίσει η κυνηγετική περίοδος των χρυσοποίκιλτων κεφαλών των σκύλων της εξουσίας! Και μπορεί να μη διαθέτουμε αποτελεσματικά πυροβόλα όπλα, αλλά μας είναι αρκετά τα παλούκια πάνω στα οποία καρφώνουμε τα τρόπαιά μας!

     Άλλωστε δε γίνονται πάντα οι ξεσηκωμοί με τα πλέον ενδεδειγμένα όπλα. Η λύσσα είναι αρκετή για να αντισταθμίσει κάθε οπλικήν ανεπάρκεια και από λύσσα διαθέτουμε άφθονη.

     Μια σκουριασμένη σφήνα είναι αρκετή για να στεριώσει τα κεφάλια του εχθρού στα παλούκια μας. Κι αυτά τα παλούκια ήδη σέρνουν πάνω τους κομμάτια από τους αλυσιδωτούς θώρακες του δυνάστη.

     Πολλές μάχες δόθηκαν μέχρι σήμερα, αρκετό αίμα εχθρού πιστώθηκε σε αυτά τα άτεγκτα παλούκια και μια ουρά ρακούν συμβολίζει την κίνηση προς την ανατροπή μιας διεφθαρμένης εξουσίας.

     Ευτυχώς, τα ανθρωπάκια, οι αστοί, οι δειλοί, καταπίνουν μαστουρωμένοι τα ξερατά που τους πετάει στο στόμα το σύστημα…

     Έτσι,

«Die Straße frei

Den braunen Bataillonen…»

και κανένα πρόβλημα αν οι Bataillonen είναι braune ή ερυθρές, ή εμπριμέ! 

ΚΥΝΗΓΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ!

 Όσοι ζωντανοί, κοπιάστε στο γλέντι!

ΜΙΑ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ -

ΙΕΡΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΣΜΟΘΕΑΣΗΣ

    Ὅσοι ἔχουν μελετήσει ἔστω καὶ κατ’ ἐλάχιστον τὴν ἱστορία καὶ τὴν διαδρομή τῆς Σβάστικας ἀνὰ τοὺς αἰῶνες, γνωρίζουν ὅτι πρόκειται περὶ συμβόλου ποὺ συναντᾶται ἀπ’ ἄκρου σ’ ἄκρον τῆς γῆς. Εἶναι πράγματι ἐκ πρώτης ὄψεως πασιφανὲς ὅτι πρόκειται γιὰ ἕνα πανάρχαιο καὶ οἱονεὶ ἀρχετυπικὸ σύμβολο ποὺ παρουσιάζει μιὰ ἀξιοθαύμαστα εὐρεῖα γεωγραφικὴ κατανομή. Σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ δὲ τὴν δική μας Φυλή, νὰ σημειώσουμε ὅτι συναντᾶται σὲ κάθε σημεῖο ποὺ ἐγκαταστάθηκαν οἱ ἸνδοΕυρωπαῖοι πρόγονοί μας - ἀπὸ τὴν Ἰνδία μέχρι τὴν Μεσόγειο καὶ ἀπὸ τὸν Καύκασο μέχρι τὸν σκανδιναβικὸ Βορρᾶ - διευθετῶντας ἔτσι μὲ κατηγορηματικὰ σαφῆ τρόπο τυχόν ἀπορίες σχετικὰ μὲ τὸν ἂν κατεῖχε ἢ ὄχι σημαντικὴ θέση στὸν πολιτισμὸ καὶ τὴν θρησκευτικὴ ἔκφραση τῶν κοινῶν μας προπατόρων.

    Αὐτὴ ἡ θρησκευτικὴ ἔκφραση εἶναι γνωστὸ ὅτι παρέλυσε καὶ τελικὰ ἐσίγησε συντετριμμένη κάτω ἀπὸ τὸν ὁδοστρωτῆρα τοῦ ἐξ Ἱεροσολύμων ἀφορμώμενου καὶ πανταχοῦ ἐπελαύνοντος μονοθεϊσμοῦ. Ἀμφότεροι οἱ ἐκχριστιανισθέντες Ἄριοι τῆς Εὐρώπης καὶ οἱ ἐξισλαμισθέντες Ἄριοι τῆς Ἀνατολῆς ὑποχρεώθηκαν νὰ ἀποκοποῦν ἀπὸ τὶς ρίζες τους καὶ νὰ ὑποστοῦν μιὰ τερατώδη καὶ ἄνευ προηγουμένου πλύση ἐγκεφάλου ὥστε μετὰ τὴν παρέλευση κάποιων γενεῶν νὰ μὴν εἶναι κἂν σὲ θέση νὰ διανοηθοῦν ὅτι πνευματικοί τους προπάτορες μπορεῖ νὰ εἶναι κάποιοι ἄλλοι κι ὄχι οἱ λεγόμενοι Πατριάρχες τοῦ Ἰσραήλ. Σύμβολα και παραδόσεις είτε παραδόθηκαν στην λήθη είτε κατόρθωσαν να συνεχιστοῦν πληρώνοντας, ὡστόσο, τὸ βαρὺ ἀντίτιμο τῆς ἀπαγκίστρωσης ἀπὸ τὴν προγονικὴ θεοσέβεια καὶ τῆς ριζικῆς μεταμόρφωσής τους ὥστε νὰ συμβαδίσουν με τὸ νέο πνεῦμα τοῦ ἀντεθνικοῦ μονοθεϊσμοῦ.

     Ἡ Πατρίδα μας δὲν ξέφυγε ἀπ’ αὐτὴν τὴν μοῖρα. Εἶδε τὰ ἱερά της νὰ σφραγίζονται, τὸ ἐθνικό της ὄνομα νὰ διασύρεται, τὰ ἀγάλματά της νὰ πελεκίζονται, τὶς ἱεροπραξίες της ν’ ἀπαγορεύονται. Ἀποκορύφωμα ὅλης αὐτῆς τῆς ξέφρενης πορείας τοῦ διὰ νόμων ἐπιβαλλόμενου ἐξιουδαϊσμοῦ στάθηκε τὸ κλείσιμο τῆς Σχολῆς τῶν Αθηνῶν τὸ 529 ἐπὶ Ἰουστιανιανοῦ. Ἐχοντας στὴν πλάτη της σχεδὸν μιὰ χιλιόχρονη ἀπρόσκοπτη παρουσία καὶ ἔχοντας καταστεῖ ὁ θεματοφύλακας τοῦ Ἑλληνισμοῦ κατὰ τὰ δύσκολα ἐκεῖνα χρόνια - μὲ τοὺς τελευταίους σχολάρχες της νὰ κωδικοποιοῦν ἀκατάπαυστα τὴν παρακαταθήκη τῶν Ἑλλήνων θεολόγων καὶ τῶν μυημένων στὰ Μυστήρια φιλοσόφων - τελικὰ ἡ Ἀκαδημία υποχρεώθηκε νὰ σωπάσει διὰ παντός.

     Θὰ μποροῦσε νὰ ἔχει κάποια σχέση τὸ σφράγισμα αὐτὸ τῶν πυλῶν τῆς Ἀκαδημίας μὲ τὸν περὶ τὴν Σβάστικα ἀναλφαβητισμὸ στὸν ὁποῖον καταδικάστηκαν σύμπασες οἱ γενιὲς τῶν κατοπινῶν Ἑλλήνων; Στὶς γραμμὲς ποὺ ἀκολουθοῦν θὰ ἀποπειραθοῦμε νὰ δώσουμε μιὰ ἀπάντηση σ’ αὐτὸ τὸ ὁμολογουμένως τολμηρὸ καὶ καινοφανὲς ἐρώτημα.

      Πρωτίστως, νὰ ποῦμε ὅτι ἡ Σβάστικα συναντᾶται σὲ τὸση ἀφθονία στὰ αρχαιολογικὰ εὑρήματα τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ -κατὰ τὴν διαχρονία του- ὥστε ἀρκετοὶ μελετητὲς ἔχουν ὁδηγηθεῖ στὸ συμπέρασμα ὅτι κοιτίδα τοῦ συμβόλου αὐτοῦ εἶναι μᾶλλον ἡ ἑλληνικὴ Γῆ. Ἀναφέρει σχετικὰ ὁ ἱστορικὸς τῆς Τέχνης William Henry Goodyear στὸ ἔργο του “The Grammar of the Lotus: A New History of Classic Ornament as a Development of Sun Worship (1891): " Ἡ πραγματικὴ ἑστία τῆς Σβάστικας εἶναι ὁ Ἑλληνικὸς γεωμετρικὸς ρυθμός, αὐτὸ γίνεται ἀμέσως καταφανὲς στὸν ἐρευνητὴ ὁ ὁποῖος μελετᾶ τὸ θέμα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν καλλιτεχνικῶν ρυθμῶν. Ἀναζητοῦντες τὴν κοιτίδα τοῦ Συμβόλου, ὀφείλουμε νὰ ἐξετάσουμε τὸ ποῦ ἐμφανίζεται μὲ τὶς μεγαλύτερες διαστάσεις καὶ ποῦ ἐμφανίζεται μὲ τὸν πλέον ἐπίσημο καὶ ἐξέχοντα τρόπο. Τὰ ἑλληνικὰ γεωμετρικὰ ἀγγεῖα εἶναι τὰ μοναδικὰ μνημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Σβάστικα συστηματικῶς ἐμφανίζεται σὲ πίνακες ἀφιερωμένους εἰδικῶς σὲ αὐτήν. Δὲν ὑπάρχουν ἄλλα μνημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Σβάστικα εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθεῖ σὲ μιὰ διάσταση ἡ ὁποία καταλαμβάνει τὸ ἥμισυ τοῦ συνολικοῦ ὕψους ὁλοκλήρου τοῦ ἀντικειμένου. Τὸ κανονικὸ μέγεθος τῆς Σβάστικας στοὺς πολὺ πρώϊμους χρόνους εἶναι διαμέτρου μικροτέρας τῶν 0.8 ἑκατοστομέτρων, ἐνῶ στὴν ἑλληνικὴ γεωμετρικὴ ἀγγειοπλαστικὴ ἔχει διάμετρο καὶ 2 καὶ 3 ἴντσες (5-8 ἑκ.)”

     Αὐτὰ, βέβαια, εἶναι λίγο πολὺ γνωστὰ σὲ ὅσους ἔχουν καταπιαστεῖ μὲ τὸ θέμα. Προτοῦ λοιπὸν κάποιος ψέξει τὸν γράφοντα ὅτι γλαῦκ’ Ἀθήναζε κομίζει, νὰ δηλωθεῖ ἐδῶ ὅτι οἱ περισσότεροι ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ γνωρίζουν τὰ ἄνωθι περιγραφόμενα, πιθανὸν εἶναι ν' ἀγνοοῦν τὸ πλέον οὐσιῶδες τοῦ ζητήματος, τὸ ποιά δηλαδὴ ἦταν ἡ σημασία τῆς Σβάστικας γιὰ τοὺς προγόνους μας. Κι αὐτὸ συμβαίνει διότι ἔχει τεχνηέντως καλλιεργηθεῖ ἡ σφαλερὰ ἐντύπωση ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς συμβόλου χρησιμοποιουμένου γιὰ διακοσμητικοὺς καὶ μόνον λόγους. Γιὰ τὸ ἂν εὐσταθεῖ ἢ ὄχι αὐτὴ ἡ ἑρμηνεία, ἀρκεῖ νὰ ἐγκύψουμε σ’ αὐτὰ ποὺ ἔχει νὰ μᾶς πεῖ ὁ Πλάτωνας στὸν “Τίμαιό” του καὶ συγκεκριμένα στὰ χωρία ἐκεῖνα ὅπου περιγράφεται ἡ δημιουργία τῆς Ψυχῆς τοῦ Κόσμου ἐκ μέρους τοῦ Δημιουργοῦ.

      Προτοῦ παραθέσουμε τὰ ἐν λόγῳ ἀποσπάσματα καλὸ εἶναι νὰ γίνει μιὰ χρήσιμη ἐπισήμανση πρὸς ἀντίκρουση τῶν ψευδολογιῶν ποὺ οἱ χριστιανοὶ διαδίδουν καὶ ἀναπαράγουν επὶ τοῦ θέματος, φτάνοντας ἀκόμα καὶ στὸ καταγέλαστο σημεῖο να παρουσιάζουν τὸν Πλάτωνα ὡς πρὸ Χριστοῦ Χριστιανὸ (!) καὶ μονοθεϊστή (!). Νὰ γίνει σαφὲς, λοιπὸν, ὅτι ὁ περιγραφόμενος στὸν Τίμαιο δημιουργὸς δὲν ἔχει τὴν παραμικρὴ συνάφεια μὲ τὸν ἐξωσυμπαντικὸ βιβλικὸ Ἰεχωβά ποὺ ἐκ τοῦ μηδενὸς κατασκευάζει τὸν κόσμο - καὶ ὁ ὁποῖος κινούμενος γραμμικὰ θὰ φτάσει κάποια στιγμὴ στὸ τέλος του. Ἀντιθέτως, αὐτὸ ποὺ ὁ ἐν Τιμαίῳ δημιουργὸς κάνει εἶναι νὰ μορφοποιήσει τὴν προϋπάρχουσα ὕλη παράγοντας τάξη ἐκ τῆς ἀταξίας, κάτι ποὺ ἀνταποκρίνεται πλήρως στὸ ἡσιόδειο Χάος τῆς ἑλληνικῆς παράδοσης. Δὲν ὑπάρχει καμμία ex nihilo κατασκευή κι ἄρα ὁ Κόσμος - κυκλικὰ κινούμενος- δὲν ἔχει καμμία αρχὴ καὶ κανένα τέλος. Οὔτε φυσικὰ καὶ συνοδεύεται αὐτὴ ἡ ποιητικὴ εἰκόνα τοῦ δημιουργοῦ μὲ ἀντι-πολυθεϊστικὲς συνδηλώσεις! Ἂν δὲν ἦταν ἀδαεῖς στὰ τῆς ἑλληνικῆς θεολογίας θὰ γνώριζαν ὅλοι αὐτοὶ οἱ πρὸς χάριν τῆς Σιὼν ἀσυστόλως ψευδολογοῦντες ὅτι μία ἐκ τῶν βασικῶν θέσεων τῆς ἑλληνικῆς κοσμοθεάσεως εἶναι αὐτὸ ποὺ διὰ στόματος Σαλουστίου διατυπώνεται μὲ ἐκπληκτικὴ ἐνάργεια ὡς ἑξῆς “Τὴν πρώτην αἰτίαν μίαν τε εἶναι προσήκει, παντός γαρ πλήθους ἡγεῖται μονάς”. Τὸ Ἑν - τὸ πλατωνικὸ Ἀγαθόν, ὁ ἡρακλείτιος Λόγος, ὁ πυθαγόρειος Ἀριθμὸς, ὁ πληθωνικὸς ὕψιστος Ζεύς - ἐκδιπλώνεται σὲ ὅλες τῆς βαθμίδες τῆς ἱεραρχημένης Πραγματικότητας καὶ ἔτσι “γεννώνται” οἱ ὑπερκόσμιοι καὶ ἐγκόσμιοι θεοί, ὁ Νοῦς καὶ ἡ Ψυχὴ τοῦ Κόσμου, οἱ δαιμονικὲς τάξεις, ἡ ἔμψυχος ὕλη ἀλλὰ καὶ ἡ ἄμορφη.

       Στὸ 34b, λοιπὸν, διαβάζουμε γιὰ τὴν τοποθέτηση τῆς Ψυχῆς τοῦ Κόσμου στὸ μέσον τοῦ Σύμπαντος “..ἔφτιαξε τὸ σῶμα τοῦ κόσμου λεῖο, ὁμαλὸ καὶ μὲ ὅλα τὰ μέρη του σὲ ἴδια ἀπόσταση ἀπὸ τὸ κέντρο, δηλαδὴ ἕναν κόσμο ἑνιαῖο, τέλειο καὶ ἀποτελούμενο ἀπὸ τέλεια συστατικά. Στὴ μέση του τοποθέτησε τὴν ψυ­χή, ἁπλώνοντάς την παντοῦ - ἀκόμα καὶ τὴν ἐξωτερική του ἐπιφάνεια περικάλυψε μ' αὐτή τὴν ἴδια. Ἔτσι δημιούρ­γησε ἕναν καὶ μοναδικὸ κόσμο ποὺ κινεῖται κυκλικά..”

       Στὸ 34c δηλώνεται ρητά ἡ πρωτοκαθεδρία τῆς κοσμικῆς Ψυχῆς ἔναντι τοῦ ἔνυλου Κόσμου “..ὁ θεὸς ὅμως δημιούργησε τὴν ψυχὴ πρὶν ἀπὸ τὸ σῶμα κι ἔτσι εἶναι ἀνώτερή του τόσο στὴν ἡλικία ὅσο καὶ στὴν ἀρετή, γιὰ νὰ τὸ ἐξουσιάζει καὶ ὄχι να ἐξου­σιάζεται ἀπ' αὐτόν..”.

       Παρακάμπτοντας τὰ γραφόμενα ἀπὸ τὸ 35a μέχρι τὸ 36b -ὅπου παρατίθενται λεπτομέρειες σχετικὰ με τὸν τρόπο κατασκευῆς τῆς Ψυχής - φτάνουμε στὸ 36c ὅπου ἀναγιγνώσκουμε τὰ ἑξῆς λίαν ἐνδιαφέροντα: “..Κατὸπιν ὅλο αὐτὸ τὸ κατασκεύασμα τῆς ψυχῆς τὸ ἔσχισε στὰ δύο κατὰ μῆκος, καὶ κρατῶντας τὰ δύο κομμάτια συνδεδεμένα σταυρωτὰ στὸ μέσον τους, ἔτσι ὥστε νὰ σχηματίζουν ἕνα Χ, ἔκαμψε τὰ ἄκρα τους σὲ κύκλους καὶ τὰ ἕνωσε σ’ ἕνα σημεῖο ἀκριβῶς ἀπέναντι ἀπὸ τὸ πρῶτο σημεῖο σύνδεσης”.Δύο διασταυρούμενες σε σχῆμα Χ λωρίδες μὲ καμπτόμενα ἄκρα..Τι ἔχουμε ἐδῶ ἂν ὄχι μιὰ εὔγλωττη περιγραφὴ τοῦ συμβόλου τῆς Σβάστικας;! Και εἶναι δύο oἱ λωρίδες διότι ἀναπαριστοῦν τὸ Εἶναι καὶ τὸ Γίγνεσθαι, καθότι ἡ Ψυχὴ στὸ 35a ὁρίζεται ὡς κρᾶμα τῆς ἀμερίστου καὶ μεριστῆς οὐσίας!

     Ψυχὴ τοῦ σύμπαντος Κόσμου λοιπὸν ἡ Σβάστικα. Καὶ δὲν μὰς τὸ λέγει αὐτὸ κάποιος τυχαῖος ἀλλὰ ὁ ἴδιος ὁ Πλάτων, ὁ μυημένος εἰς τὰ Μυστήρια, ὁ ουχὶ μόνον φιλόσοφος -καθώς εἴθισται σήμερα νὰ νομίζουμε-  ἀλλὰ και ὑψίπνοος θεολόγος ποὺ συνέχισε τὴν παρακαταθήκη τῶν προγενέστερων ὀρφικοπυθαγορείων καὶ τὴν διαιώνισε διασώζοντας πλεῖστα ὅσα ἐκ τῶν μυστηριακῶν διδαγμάτων τους. “Ἅπασα γὰρ ἡ παρ’ Ἕλλησι θεολογία τῆς ὀρφικῆς ἐστὶ μυσταγωγίας ἔκγονος”, καθὼς διαλαλεῖ ὁ Πρόκλος στὸ “Περὶ τῆς Κατὰ Πλάτωνα Θεολογίας” (Ι.5, 25-26)

    Καὶ γιὰ νὰ κατανοηθεῖ ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο ἡ ἱερότητα τῆς Σβάστικας γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, ἂς ἐντρυφήσουμε λίγο στὴν κοσμολογικὴ λειτουργία καὶ στὴν θέση ποὺ ἡ Ψυχὴ τοῦ Κόσμου κατέχει στὴν οὐράνια γεωγραφία. Ἐπιστρέφουμε λοιπὸν στὸν Πλάτωνα ὅπου στὸ 36c-37a διαβάζουμε: “Ἡ ψυχή, ξεκινῶντας ἀπὸ τὸ μέσον, ἁπλώθηκε μέχρι τὰ τε­λευταῖα  ἄκρα τοῦ οὐρανοῦ, τὸν κάλυψε κυκλικὰ ἀπ' ἔξω κι ἄρχισε νὰ γυρίζει γύρω ἀπὸ τὸν ἑαυτό της, σὲ μιὰ αἰώνια καὶ σώφρονα ζωή. Τὸ σῶμα τοῦ οὐρανοῦ εἶναι ὁρατό, ἐνῶ τῆς ψυχῆς  ἀόρατο. Ἐκείνη ὅμως μετέχει στὴ λογικὴ καὶ στὴν ἁρμονία, ὡς ψυχὴ τῶν νοητῶν καὶ τῶν αἰώνιων ὄντων, καὶ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΩΤΕΡΗ ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΕΝΝΗΘΕΙ, ἀφοῦ δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸ ἄριστο”

    Συνοψίζοντας, ἡ διεπόμενη ἀπὸ αὐτοκινησία καὶ ἀεικινησία Ψυχὴ τοῦ Κόσμου εἶναι τὸ κάλλιστο ὅλων, τὸ πρῶτο γέννημα τοῦ αρίστου Ὄντος.  Εἶναι ἡ κινητήρια ἀρχὴ τῶν οὐρανίων σωμάτων, τοῦ κύκλου τῶν φυσικῶν γεννήσεων ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀνθρώπου (καὶ σημειωτέον ὅτι ὡς κίνηση δὲν ὁρίζεται μόνο ἡ φυσικὴ μεταβολὴ ἀλλὰ καὶ πᾶσα νοητικὴ δραστηριότητα). Εἶναι ἐκείνη ποὺ ἐμψυχώνει, ποὺ κινεῖ, ποὺ ζωοποιεῖ. Ἐκείνη ποὺ ἀενάως καὶ ἀοράτως περιπολοῦσα στὸ οὐράνιο στερέωμα διευθετεῖ καὶ κοσμεῖ τὰ πάντα. “ Ψυχὴ πᾶσα παντὸς ἐπιμελεῖται τοῦ ἀψύχου..πάντα τὸν κόσμον διοικεῖ “ καθως δηλώνεται στὸν “Φαῖδρο”. Ἐκείνη ποὺ θέτει σὲ ἁρμονικὴ καὶ σώφρονα τροχιὰ κάθε τὶ ποὺ ὑπάρχει στὸ Σύμπαν. Ὅλα αὐτὰ αντικατοπτρίζονται στὸ σύμβολο της Σβάστικας καὶ συμβολίζονται δι’ αὐτῆς!

     Ὁ προαναφερθεὶς Πρόκλος - ἀπὸ τοὺς τελευταίους σχολάρχες τῆς ἱδρυμένης ἀπὸ τὸν Πλάτωνα Ἀκαδημίας ποὺ κατὰ τὰ χρόνια τῆς χριστιανικῆς ἐπικρατήσεως συνέγραφε ὕμνους πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ κωδικοποιοῦσε ὅλον τὸν ὅγκο τῶν θεολογικῶν πεποιθήσεων ποὺ εἶχε κληροδοτηθεῖ ἀπὸ τὸ παρελθόν - διασαφηνίζει ἀκόμα περισσότερο το θέμα καὶ μᾶς διαφωτίζει γιὰ τὴν τελετουργικὴ χρήση τῆς Σβάστικας: “Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἀποκαλύπτει ἡ ΘΕΟΥΡΓΙΑ κατὰ τὸν Πλάτωνα μέσῳ τῶν γραμμάτων. ΕΝΤΥΠΩΝΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΧΙΑΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΜΙΚΥΚΛΙΩΝ” (Εἰς τὸν Τίμαιον τοῦ Πλάτωνος, 255 - 256).

      Σίγησε λοιπόν ἡ Ακαδημία, σίγησε καὶ ἡ ροὴ τῆς Γνώσης. Σήμερα μποροῦμε, ὡς ἕναν βαθμὸ, ν’ ἀναψηλαφήσουμε ὄψεις τοῦ παρελθόντος ποὺ περιέπεσαν στήν λήθη, ὡστόσο πεισματικὰ ἐμμένουμε ν’ ἀντικρίζουμε τὰ πάντα ὑπὸ τὸ παραμορφωτικὸ νεωτερικὸ πρῖσμα τῆς ἀπομάγευσης καὶ γι’ αὐτὸ ἐκλαμβάνουμε τὴν Σβάστικα ἁπλᾶ ὡς ἕνα διακοσμητικὸ μοτίβο χωρὶς κἂν νὰ ὑποψιαζόμαστε ὅτι μπορεῖ νὰ ἐλλοχεύει ἔστω καὶ ἡ παραμικρὴ ἔκφανση ἱερότητας.

       Καὶ ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὄτι οἱ δύο ἐν Ἑλλάδι χῶροι ποὺ κάπως (ψευτο)σχετίζονται μὲ τὸ θέμα προτιμοῦν νὰ τηροῦν σιγὴν ἰχθύος. Ἡ ἐγχώρια ψευτοφασιστικὴ ἀκροδεξιὰ ποὺ κατὰ καιροὺς ὑποδύεται - για φετιχιστικοὺς καὶ μόνο λόγους- τὴν ἐθνικοσοσιαλίζουσα κόρη καὶ ποὺ πρωτοκλασάτα στελέχη της “χτυπᾶνε” τὴν Σβάστικα στὰ οὐχὶ φυσικῷ τῷ τρόπῳ φουσκωμένα μπράτσα τους, δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ μιλήσει γι’ αὐτὴν τὴν ὄψη τῆς Σβάστικας, ἀκόμα καὶ ἂν τυχαίνει νὰ τὴν γνωρίζει, διότι προέχουν οἱ ἀγαστὲς σχέσεις ποὺ τόσο λαχταρᾶ νὰ διατηρεῖ μὲ τὸ ἐκκλησιαστικὸ κατεστημένο - τὸ ὁποῖο γιὰ εὐνόητους λόγους δὲν θέλει νὰ γίνεται λόγος γιὰ τὴν “παλαιά” μας θρησκεία. Στον ἴδιο ὄρκο σιωπῆς συμμετέχουν -πλὴν μίας καὶ μοναδικῆς ἐξαίρεσης- οἱ ἡγήτορες τοῦ καλούμενου “ἐπανελληνισμοῦ” καὶ αὐτοπροσδιοριζόμενοι ὡς “συνεχιστὲς τῆς παραδεδομένης ἑλληνικῆς θρησκείας” οἱ ὁποῖοι εἶναι τόσο πολὺ θεοσεβεῖς ὡστὲ θυσιάζουν στὸ βωμὸ τῆς μεταπολεμικῆς ἀντιεθνικοσοσιαλιστικῆς ψύχωσης ἕνα ἀπὸ τὰ ἱερότερα σύμβολα τῆς θρησκείας ποὺ ὑποτίθεται “ἐκπροσωποῦν”! Προέχει ἡ ὀσφυοκαμψία μπροστὰ στὰ κελεύσματα τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας καὶ ἡ ἔγνοιά τους μὴ τυχὸν καὶ κηλιδωθοῦν ἀπὸ τὴν..ἀναθεματισμένη καὶ μισητὴ Σβάστικα τὰ δημοκρατικὰ/ἀντιφασιστικὰ διαπιστευτήρια ποὺ πασχίζουν νὰ δίνουν καὶ νὰ διατυμπανίζουν μὲ κάθε εὐκαιρία.

     Ἐναπόκειται λοιπὸν στὴν προσωπικὴ πρωτοβουλία τῶν ἁγνῶν ἀκόλουθων τῶν ἑλληνικῶν τρόπων καὶ νομιζομένων ὡστε ν’ ἀνασύρουν ἀπὸ τὴν λήθη τὴν ἱερή μας Σβάστικα. Ἀτενίζοντάς την μὲ τὴν ἀπαιτούμενη ἱεροπρέπεια εἶναι στὸ χέρι μας νὰ συντονίσουμε τὸ Εἶναι μας μὲ τὸν ἁρμονικὸ ρυθμὸ τῆς ἀκατάπαυστα περιστρεφόμενης Ψυχῆς τοῦ Κόσμου καὶ ἀπομακρυνόμενοι ἀπὸ τὴν ὀχλοβοὴ τοῦ σύγχρονου κόσμου νὰ κοσμήσουμε ἑαυτοὺς μὲ Σοφία, Ἀνδρεία, Ἐγκράτεια καὶ Δικαιοσύνη. Εἴθε!

     Γιὰ μιὰ εὐσύνοπτη παρουσίαση τοῦ θέματος, παρακολουθῆστε τὸ ἀκόλουθο βίντεο:

YΠΕΡΒΟΡΕΙΟΣ ΙΔΕΑΛΙΣΤΗΣ

ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ: 

ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΟΙ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ 

     Ως εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής ο Ηλίας Κασιδιάρης πανηγυρτίζει υπέρ του Ντόναλντ Τραμπ και "χαρτογραφεί" και τον κύκλο των ...χαμένων συγχρόνων φιλοσιωνιστών, με επίκεντρο την ακροδεξιά Χρυσή Αυγή και την Μαρί Λεπέν! 

     Οι δηλώσεις του Ηλία Κασιδιάρη αποκαλύπτουν το πραγματικό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής και το τι κρύβει για την Ελλάδα όχι, βεβαίως, όταν και εφ' όσον εκλεγεί ως κυβέρνηση (διότι ποτέ δεν θα εκλεγεί) αλλά ακόμη και μέσα από τη Βουλή ως απόκομμα-παρακολούθημα των υπολοίπων κομμάτων στην ουρά των οποίων σχεδιάστηκε να παραμένει. Είναι πια δεδομένο ότι στα έδρανα της Βουλής κάθονται μόνο προδότες και αλήτες και σύντομα θα δούμε με κιπά και τον Μιχαλολιάκο μαζί με τους κοκάκηδες παρατρεχάμενους του να ακουμπάνε το δυτικό τείχος στο Τελ Αβίβ.

 AN  ΕΧΕΤΕ  ΦΙΛΟΤΙΜΟ 

ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΤΕΙΤΕ 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΜΑΤΩΝ

Για άλλη μία φορά ο κοινοβουλευτικός  Θίασος της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής τον γνωστό Superman,προκάλεσε με την απίστευτη αφέλεια του, τον χαριτόβρυτο,χαιρέκακο καγχασμό των τροφίμων ,δημοσίων παρασίτων της εικονικής,κατοχικής,παράνομης Βουλής των επαγγελματιών μισθοφόρων της πλουτοκρατικής Μαφίας των τραπεζικών δολοφόνων του ελληνικού λαού.

Για άλλη μία φορά οι τραμπούκοι,χρήσιμοι ηλίθιοι μίας σπασμένης  σαπουνόφουσκας,  της καταδικασμένης σε εξευτελισμό,προσωπικής και οικογενειακής επιχειρήσεως του πολιτικά ξοφλημένου Νίκου Μιχαλολιάκου,πάτησαν την πεπονόφλουδα,επιδιδόμενοι στον γνωστό θεατρικό ρόλο του καραγκιόζη,σε μία εμετική διαρκή ,στημένη παράσταση δημοσίου κωμικοτραγικού θεάματος στην λαομίσητη αίθουσα των νεκροθαφτών της Πατρίδος..

Για άλλη μία φορά,απέδειξαν ότι παρέχουν εντυπωσιακά,εκουσίως η ακουσίως, εντός του κοινοβουλευτικού οχετού, το άλλοθι παρατάσεως της υπάρξεως των προσκυνημένων εκτελεστικών οργάνων των τοκογλύφων Τυράννων της Ελλάδος.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ. 

ΑΡΚΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΓΕΛΑΣΜΟΥ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΝΤΕΘΝΙΚΟ ΚΟΠΡΩΝΑ 

ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΛΗΣΤΩΝ.

Για άλλη μία φορά,με την απλή και μόνο, έμμισθη παρουσία τους,στην βρώμικη φωλιά των καθηκιών της αθλίας Δημοκρατίας,νομιμοποίησαν την τεχνητή ανάγκη επιβιώσεως της,σε βάρος της κοινωνίας.Ευτελίζουν και εκχυδαίζουν,καπηλευτικά, έναν πολιτικό και κοινωνικό χώρο,που θα μπορούσε,εκτός της σκηνοθετημένης εκλογικής απάτης και της ακινδύνου κοινοβουλευτικής εκτονώσεως του για το προδοτικό καθεστώς των μνημονιακών σφαγέων,να αποτελέσει το εφαλτήριο ενός μετωπικού,μαζικού,πατριωτικού κινήματος ανατροπής της αισχρής καθεστωτικής κλίκας των αλητών των πολιτικών κομμάτων και της πλουτοκρατικής συμμορίας.

Η πολιτικά αυτιστική ηγεσία της Χρυσής Αυγής ,με την ηλίθια και κλινικώς ερμηνεύσιμη τακτική της,συνιστά τον αγαθό τραυματιοφορέα νομιμοποιήσεως και σωτηρίας της μνημονιακής τυραννίας.Το καθεστώς της συμμοριακής χρηματιστηριακής Δημοκρατίας,προνοητικά από την πρώτη στιγμή της κοινοβουλευτικής εμπλοκής της Χ.Α,την ανέσυρε από τα περιθωριακά..αζήτητα,την χρησιμοποίησε για την επίδειξη ενός φόβητρου-σκιάχτρου στην καθημαγμένη κοινή γνώμη,για να απαξιώσει την προοπτική ενός εναλλακτικού, σοβαρού, πατριωτικού προτάγματος,γνωρίζοντας άριστα την..ποιότητα των πολιτικών μηδενικών,τα οποία απάρτιζαν την ερμαφρόδιτη ..ηγετική ομάδα της.

Είναι ντροπή να δηλώνεις Εθνικιστής,και να ρουφάς την ίδια αναθυμίαση της σαπίλας των εκπροσώπων των στυγνών εγκληματιών των μνημονιακών μακελάρηδων,μέσα στην ίδια ρυπογόνο αίθουσα..όπου  τα αποβράσματα της πλουτοκρατικής σπείρας,ανενόχλητα με μια υπογραφή εκβιασμού δολοφονούν,ξεκοιλιάζουν,ταπεινώνουν εκατομμύρια συμπολιτών μας..

Είναι ντροπή να δηλώνεις Εθνικιστής,και να σιτίζεσαι σαν κοινό παράσιτο,από το ίδιο μιαρό τραπέζι μαζί με τους αιμοπότες ..εντίμους συναδέλφους βουλευτές, από το υστέρημα ημιπεινασμένων μαζών,από την μισή μπουκιά ψωμιού από λιπόθυμα Ελληνόπουλα,από την κλεμμένη σύνταξη γερόντων καταδικασμένων σε αργό θάνατο.

Είναι ντροπή να δηλώνεις Εθνικιστής,και να δίνεις,με την φυσική σου παρουσία, συγχωροχάρτι ψεύτικης αναγνωρίσεως στα  ξεπουλημένα τομάρια του κοινοβουλευτισμού,μέσα στην χεσμένη φωλιά τους.

Είναι ντροπή να δηλώνεις Εθνικιστής,και να σε σέρνουν σαν κανίβαλο με χαλκά στην μύτη και στα χέρια,οι μηχανουργοί πολιτικών διώξεων της καθεστωτικής Ηγεσίας της..Δικαιοσύνης,και να δηλώνεις πίστη και αφοσίωση στην ..αμεροληψία της.

..Μάγκες ..βουλευτές της ΧΑ...Αν έχετε ακόμα φιλότιμο..και θέλετε να σώσετε την όποια υστεροφημία σας..

Σταματήστε τον δημόσιο αυτοεξευτελισμό σας,και τον άσφαιρο σφετερισμό του λαικού πατριωτισμού.

Ξεκουμπιστείτε ομαδικά και θεαματικά από την κοινοβούλιο...Μιά για πάντα.

Πετάξετε στα μούτρα των..βουλευτών συναδέλφων σας,τις κοινοβουλευτικές έδρες του απατεωνίστικου εκλογικού συστήματος. Καταγγείλετε,δυναμικά στον λεηλατημένο λαό την στημένη υπόθεση της πολιτικάντικης σαβούρας του υπόκοσμου του Κοινοβουλίου..και μην ξαναπατήσετε στα αποχωρητήρια του.

Κυρίως... Μοιράστε σε γηροκομεία, ορφανοτροφεία, νοσοκομεία, αναδρομικά όλα τα άτιμα χρήματα των βουλευτικών σας αποζημιώσεων, τα τριάκοντα αργύρια του Ιούδα..

Μάγκες ..βουλευτές της Χρυσής Αυγής..

Πριν λίγα χρόνια,αποκαλούσατε δημόσια,ορθώς,μπουρδέλο την Βουλή...

Αμαρτήσατε..Δουλέψατε σαν κοινές πουτάνες σε αυτό το Μπουρδέλο. Πληρωθήκατε..

Ο δρόμος της λυτρώσεως για τις μετανοούσες πόρνες είναι ανοιχτός...

Αν δεν θέλετε στην επικείμενη κρίσιμη ώρα, η οδυνηρή σιωπή του ληστευμένου ελληνικού λαού, όταν ξεσπάσει σαν πύρινη καταιγίδα, να περάσει σαν καυτό σίδερο  και από τα ενοικιαζόμενα, χαμένα κορμιά  σας.

                                                         ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΓΟΣ.

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΡΑΓΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ 

Ή ΜΗΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΚΛΑΠΕΙ;

     Αν και έχουν περάσει πάνω από 14 ώρες μετά το τραγικό δυστύχημα στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης που κόστισε τη ζωή σε 3 ανθρώπους και τον τραυματισμό άλλων 16, εκ των οποίων ορισμένοι πολύ σοβαρά, η κοινή γνώμη εξακολουθεί να είναι απληροφορητη για τα αίτια που προκάλεσαν τον εκτροχιασμό της αμαξοστοιχίας Intercity.

     Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία στο συγκεκριμένο σημείο δεν έχει ποτέ στο παρελθόν σημειωθεί κάποιο σοβαρό περιστατικό που να δικαιολογεί αυτόν τον εκτροχιασμό, και κυρίως την ορμή της μηχανής του τρένου που εισήλθε σε σπίτι και το διαπέρασε.

     Ο ΟΣΕ είχε ανακοινώσει νωρίς το πρωί πως κατόπιν εντολής του αρμόδιου υπουργού κύριου Σπίρτζη θα έσπευδε επί τόπου η ηγεσία του οργανισμού με την ομάδα εμπειρογνωμόνων προκειμένου να εξιχνιάσουν τα αίτια που οδήγησαν στο δυστύχημα

     Και εμείς ρωτάμε τον Ο.Σ.Ε., την ΕΛ.ΑΣ. και τις δικαστικές Αρχές  ε υ θ έ ω ς: ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΡΑΓΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ Ή ΜΗΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΚΛΑΠΕΙ; με αποτέλεσμα τον "ανεξήγητο" θανατηφόρο εκτροχιασμό...

     Διότι, όπως είναι πασίγνωστο η γνωστότατη "ευπαθής ομάδα" [η και "γύφτοι" αποκαλουμένη] αποζεί από το εν πολλοίς παράνομο εμπόριο μετάλλων με μέλη της να έχουν συχνά κατηγορηθεί και καταδικασθεί για κλοπές και εμπορία κοινωφελούς μεταλλικού υλικού συμπεριλαμβανομένων και σιδηροδρομικών ρ α γ ώ ν.  

ΕΥΣΕΒΕΣΤΑΤΟ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΚΤΗΝΟΣ

     Πρόκειται για το ανώμαλο κάθαρμα που δήλωνε Α.Μ.Ε.Α. και συνελήφθη έχοντας στο σπίτι του δεμένο χεροπόδαρα ένα εικοσάχρονο κορίτσι, το οποίο επί ώρες βίαζε και ξυλοκοπούσε για σεξουαλικούς λόγους. Και, όπως προβλέπει ο κανόνας για τέτοιες περιπτώσεις, το κτήνος είναι ένας ευσεβέστατος εβραιοχριστιανός ο οποίος στον προσωπικό λογαριασμό του στο γνωστό μέσο κοινωνικής δικτυώσεως αναρτά προτροπές του «αγίου» Παϊσίου και επικλήσεις προς τη παναγία!

     Στη φυλακή όπου θα οδηγηθεί θα γίνει αμέσως κολαούζος του παπά τον οποίο θα χρησιμοποιήσει και σαν μάρτυρα υπερασπίσεώς του στη δίκη προκειμένου η έδρα να πεισθεί για το χριστιανικό του ήθος και, βεβαίως, θα ...πεισθεί, γιατί η εκκλησία σε αυτό τον τόπο κυβερνά από την περίοδο της βυζαντινής κατακτήσεως. Ταυτοχρόνως, το κτήνος, μέσα στη φυλακή θα μετατραπεί και σε ρουφιάνο των δεσμοφυλάκων κατασκευάζοντας -όπου χρειαστεί- "καταστάσεις" εναντίον των συγκρατουμένων του! Διότι και το αντιφασιστικό "κράτος" σ'  αυτό το τόπο είναι το ίδιο ανήθικο με την εκκλησία που το διευθύνει "αφ'  υψηλού"!

     Στο τέλος, το κτήνος θα έχει τη βοήθεια της ...παναγιάς που πάντα βοηθάει τους πιστούς της και θα ξεφύγει από την έκτιση της -όποιας- ποινής αφού δηλώνει και Α.Μ.Ε.Α., ασχέτως αν οι πολυβολισμοί των αναρτήσεών του στο Facebook δείχνουν ότι στραβοί είναι όσοι θα τον πιστέψουν... Άλλωστε, το κτήνος, όπως όλα τα κτήνη, επικαλείται τη παναγιά ως μόνη ελπίδα του για να μπορεί να βασανίζει δεμένη χεροπόδαρα μια κοπελίτσα, όπως και ο εβραιοχριστιανισμός τη παναγιά του επικαλείται για να κρατά χεροπόδαρα δεμένο τον Ελληνισμό βασανίζοντάς τον επί αιώνες!

     Και ο επίλογος θα γραφεί στον ...ενοριακό ναό όπου το κτήνος, αντάμα με τους δικαστές του, τους μπάτσους που τον συνέλαβαν αλλά, κυρίως, το θύμα του, θα εορτάσουν το εβραϊκό πεσάχ κραυγάζοντας "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" συνεχίζοντας τον ανώμαλο βίου, καθένας όπως τον αντιλαμβάνεται βάσει της "Παλαιάς..."  και της "Καινής Διαθήκης" που διαμορφώνουν το δογματικό πλαίσιο της αντιφασιστικής ανωμαλίας η οποία, από αιώνων, νοείται ως δημοκρατία! Και μην απορείτε για την ενσωμάτωση και του θύματος στο συνεορτασμό του πεσάχ διότι αυτό το θύμα κυριαρχεί στην όλη κατάσταση επιλέγοντας να πρωταγωνιστήσει, αφού, ξέχασα να προσθέσω ότι η κακοποιημένη κοπελίτσα ήταν η πρώτη θεοσεβής που βρέθηκε στο χώρο του κτήνους υπακούοντας στο θρησκευτικό πρόσταγμα του "Αγαπάτε αλλήλους"!

"Όμορφος κόσμος, ηθικός, εβραιοχριστιανικά πλασμένος" ! 

     Σκατά στα μούτρα των δικαστών, των μπάτσων, των δεσμοφυλάκων κι ό,τι περισσέψει και στα μούτρα θύτη και θύματος! 

Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης

"ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ"

Η 

Ξ Ε Φ Τ Ι Λ Ι Σ Μ Ε Ν Η 

     Μια ολόκληρη  ε π τ α ε τ ί α  κλείνει σήμερα από την ημέρα του τετραπλού εγκλήματος στη "MARFIN" όπου, στη καρδιά της ελληνικής πρωτεύουσας και μέρα-μεσημέρι, δολοφονήθηκαν 4 άτομα και  α κ ό μ η δεν γνωρίζουμε ούτε καν τα στοιχεία του ενόχου!

     Ανάμεσα σε πανάκριβες ηλεκτρονικές κάμερες σπαρμένες παντού να παρακολουθούν την ατομική ζωή των πάντων, κάποιοι απεφάσισαν να προβούν σε μία μαζική δολοφονία και την κατάφεραν "κάτω" από το πανάκριβο ελικόπτερο της Αστυνομίας που μάλλον τους εξασφάλιζε "σκιά"...

     Ανάμεσα σε αμέτρητους αστυνομικούς που βρίσκονταν παντού στη περιοχή, οι δολοφόνοι ανενόχλητοι πυρπόλησαν ζωντανά τα θύματά τους και αποσύρθηκαν επίσης ανενόχλητοι ενώ οι αστυνομικοί καταδίωκαν άσχετους διαδηλωτές  που διαμαρτύρονταν για τη πείνα τους.

     Ανάμεσα σε αμέτρητους αστυνομικούς που εξοπλισμένους με πανάκριβα μέσα, οι δολοφόνοι αφαίρεσαν ανεμπόδιστοι τις ζωές  ανθρώπων και  ε φ τ ά  χρόνια μετά η "Ελληνική Αστυνομία" μας επιδεικνύει τα νέα πανάκριβα "μέσα" που απόκτησε όχι για να αποκαλύψουν τους δολοφόνους της "MARFIN" αλλά για να δικαιολογήσουν νέα κονδύλια στελεχών σε νέες υπηρεσίες και ..."χεστήκαμε για τους  νεκρούς"!

     ΠΙΟ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΗ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ, "Ελληνική Αστυνομία" από το να σε κυνηγάνε οι τραγικές εικόνες 4 δολοφονημένων θυμάτων της ανικανότητας σου να εντοπίσεις τους δολοφόνους τους... ΠΙΟ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΗ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ, "Ελληνική Αστυνομία" από το να βλέπουμε τους γαλονάδες σου να δίνουν συνεντεύξεις για τα νέα υπερσύγχρονα "μέσα" που σου παρέχονται από το υστέρημα ενός πεινασμένου λαού ενώ ΕΦΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ και οι δολοφόνοι της "MARFIN" μπορεί και να πίνουν καφεδάκι στη ΓΑ.ΔΑ. όπως κάποτε οι ασφαλίτες σου ήπιαν καφεδάκι στη Λουίζης Ριανκούρ με τα "παλικάρια" της "17 Νοέμβρη".

ΣΚΑΤΑ ΣΤΑ ΓΑΛΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΑ ΤΟΜΑΡΙΑ!

     Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΑΔΙΚΑΙΩΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΠΑΝΩ ΣΑΣ!

ΠΟΥ ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ 

ΟΙ  ΥΒΡΙΣΤΕΣ  ΤΩΝ  ΑΛΒΑΝΩΝ;

     Mε την Ελληνική Μαφία να πρωταγωνιστεί στα αστυνομικά δελτία αυτής της χρεοκοπημένης χώρας ήδη από την δεκαετία του '60, με το άντρο της στα πειραϊκά "Μανιάτικα" και έλκουσα την πανάρχαιη καταγωγή της από την οικογένεια των δολοφόνων του Κυβερνήτη, κάποιοι πλαστογράφοι της τραγικής εσωτερικής πραγματικότητας αιτιώνται την, δήθεν "Αλβανική" Μαφία προκειμένου να πετάξουν στον "απέναντι" τα δικά τους "σκουπίδια"...

     Με εύκολα θύματα τους Αλβανούς, οι γραικύλοι μαφιόζοι αλληλοθερίζονται επί δεκαετίες ανενόχλητοι ενώ οι εμμονικοί αντι-Αλβανοί μας δείχνουν με το δάχτυλό τους την ...Αλβανία ως "κοιτίδα" της Μαφίας, ενώ η Μαφία ήταν, είναι και παραμένει ε λ λ η ν ι κ ό τ α τ ο  copyright από την παλιά εκείνη εποχή που είχε την έδρα της σε παραλιακό ξενοδοχείο της Καστέλλας και τα "παλληκάρια" της πλαισίωναν ακροδεξιούς ντόπιους πολιτικούς-αγαπητικούς της ίδιας της αστυνομίας που αποτελεί παντού τον "πυρήνα" κάθε Μαφίας.

     Μετά και το χθεσινό φονικό περιστατικό στο Σχολείο των Γλυκών Νερών όπου παραλίγο να μετρήσουμε και παράπλευρη απώλεια, η ελληνική Μαφία φαίνεται να κυριαρχεί στις εγκληματολογικές στατιστικές, μάλιστα, μετά και το έπος του ελληνάρα Αγγλούπα που άφησε "εποχή" στα αστυνομικά δελτία με μία δράση που ούτε η  Ιταλική Μαφία δε τη ξεπερνάει.

     ΣΚΑΣΜΟΣ, λοιπόν, ελληναράδες που βρίζετε τους "άλλους" για να δικαιολογήσετε τους βρομερούς εαυτούς σας ξεφτιλίζοντας την Ελλάδα.

Ι. Σαραβάκος