Η "ΘΕΙΑ" ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ
ΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΙΕΡΑΡΧΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ
ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
ΛΟΓΩ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ
Η διαχρονικά
αντιθετική στάση της Εκκλησίας απέναντι στον Ελληνισμό σε πνευματικό και
κοσμοθεωρητικό επίπεδο δεν είναι ούτε κάτι καινούργιο μα ούτε και κάτι για το
οποίο θα άξιζε να γραφτεί επί του παρόντος ακόμα άλλο ένα άρθρο. Το μόνο δε που
συναγωνίζεται σε ταλμουδικό μένος την αντίθεση αυτή είναι η εχθρότητά της
απέναντι στον Ελληνισμό ως ιστορική ύπαρξη που αγωνίζεται να επικρατήσει ή στις
χαλεπές ημέρες μας πλέον να επιβιώσει.
Συνήθως η Εκκλησία, ως
ένας αρχαίος, καλοσχεδιασμένος και πολύ καλά οργανωμένος μηχανισμός που
υπόσχεται μια εξωκοσμική λύτρωση σε αφελείς, γνωρίζει καλά να κρύβεται, να
μεταμφιέζεται, ως και να καπηλεύεται κινήματα, αγώνες και ήρωες που μέχρι προ
ολίγου καταδίκαζε ή και αφόριζε, προκειμένου να καρπωθεί την δόξα τους και να
αδράξει τους καρπούς των θυσιών τους (βλέπε Επανάσταση του 1821). Ενώ ο βαθμός
της προδοσίας από επιφανείς ιστορικές προσωπικότητες της ηγεσίας της, απέναντι
ακόμα και στους ίδιους τους ευεργέτες και προστάτες της είναι ιστορικά
μνημειώδης, αν μόνο συλλογιστεί κανείς το πως και πόσο κυνικά ξεπούλησε στους
Τούρκους τον χιλιάχρονο νταβατζή της και λίκνο της (Βυζαντινή- ανατολική
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία). Παρόλα αυτά με θράσος διακηρύττει ως και στο σήμερα,
εποχή στην οποία η ενασχόληση με την ιστορία και την γνώση της δεν είναι δα και
καμιά επίπονη εργασία ή μεγάλη πολυτέλεια, τον "εθνωφελή" της ρόλο,
ιδιαίτερα τους έσχατους βυζαντινούς χρόνους και επί της Τουρκοκρατίας, ή ακόμα
και στην διάρκεια της Εθνεγερσίας.
Ωστόσο, που και που τα προσωπεία πέφτουν, και οι άξιοι (σύμφωνα με τα πιστεύω τους) εκπρόσωποί της αποκαλύπτουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα, την αυθεντική τους στάση, ιδιαίτερα απέναντι στα μείζονος σημασίας εθνικά μας ζητήματα, και ξεχύνουν την χολή τους προς κάθε κατεύθυνση που φέρει κάτι το ελληνικό. Μια τέτοια, πολύ χαρακτηριστική περίπτωση ήταν και η πρόσφατη, αποτροπιαστική για κάθε Έλληνα, δήλωση του μητροπολίτου Μόφου κυρίου Νεοφύτου σε ηχητικό που ανέβηκε πρόσφατα από φίλα προσκείμενο κανάλι στο YouTube. Εντός των υπολοίπων λοιπόν, αδιάφορων ως και αστείων, σκοταδιστικών δηλώσεών του, μας αναφέρει ο εν λόγω ρασοφόρος ότι: 1) Η εισβολή στην Κύπρο ήταν αποτέλεσμα θείας, δίκαιης οργής επειδή οι Κύπριοι πικράνανε τον Χριστό αφού ασχολιόντουσαν και ποθούσαν περισσότερο την ένωση με την ελληνική πατρίδα, παρά με την Εκκλησία και την πίστη. 2) Ο πόθος για την ένωση με την Ελλάδα ήταν παρόμοιος ή ισοδύναμος με τον πόθο για μια ένωση με τα τότε σοβιέτ.
Αυτό που μας εξέπληξε
βέβαια εν προκειμένου, αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το ρήμα, δεν είναι
καμία απρόσμενη διαπίστωση σχετικά με το τι πραγματικά εκφράζει ο ο
συγκεκριμένος επίσκοπος. Αυτό που μας εξέπληξε ήταν η μεγάλη ειλικρίνεια που
διακατέχει εδώ τα λόγια του, Πράγμα φυσικά που δεν συνηθίζει... Και δεν μας εξέπληξε καθόλου η δήλωσή του,
διότι ο Μητροπολίτης Μόφου είναι γνωστός εδώ και χρόνια για τις αντεθνικές του
θέσεις όπως πχ η θερμή του υποστήριξη κατά το παρελθόν στο σχέδιο
"Ανάν", το οποίο και καταδίκασε μετά από καιρό όταν και μόνον όταν
τελικά δεν προχώρησε, κατά την γνωστή, πάγια τακτική των εκκλησιαστικών
παραγόντων που ήδη προαναφέραμε. Τέλος, αν και δεν ξέρουμε αν είναι περισσότερο
προδοτικό ή γελοίο, αξίζει να σημειωθεί ότι έχει "δικαιώσει" δημόσια
και τον Μα(σ)κάριο, που κάλεσε την Τουρκία αυτοπροσώπως να επέμβει,
επιστρατεύοντας "θείο όραμα" σχετικά με την αγιότητα του Μούσκου, του
οποίου οράματος και ο ίδιος έγινε γνώστης...
Υστερόγραφο: Αναφέρουμε επίσης ως ένα έξτρα στοιχείο ότι ο πολύ... σοβαρός αυτός ιεράρχης, στην δεκαετή περίπου παρουσία του στο γνωστό μας YouTube, επιδίδεται σε μία βιομηχανικού επίπεδου παραγωγή προφητειών και "αποκαλύψεων" μέσα στις οποίες κάθε χρόνο ή κάθε μήνα, μέσα στον επόμενο έρχεται κάτι μεγάλο και σοβαρό, από φυσική καταστροφή ή πόλεμο, ως και η συντέλεια του κόσμου, κατά τα χριστιανικά πιστεύω.
Για αυτό λοιπόν
κλείνοντας θα θέλαμε για άλλη μια φορά από το φιλόξενο βήμα που μας προσφέρεται
να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου προς τους νεαρούς ειδικά συναγωνιστές,
κυρίως σε σχέση με τα διάφορα δεξιά μαγαζάκια που τους προσφέρονται τελευταία
και τις πόρνες ιδεοληψιών που βγήκαν στην πιάτσα και διαλαλούν την συμπάθεια ή
και την εμπιστοσύνη τους προς τους διάφορους ορθόδοξους "γκουρού", οι
οποίοι και δήθεν θα βοηθήσουν το έθνος να ανανήψει. Δεξιά και Εκκλησία
συναγωνιστές -όπως περίτρανα πάντα και παντού το λένε και το πράττουν- μόνο
προδοσία μπορεί να σημαίνουν...
Κ.Α.
